เหงาเหง้าเงา

15 01 2010

เรื่องจากปก โดย กีรติ

เหงาเหง้าเงา

..

ครั้งยังเด็ก เงาเป็นสิ่งแปลกชวนให้เกิดคำถาม และสัญชาตญาณการเรียนรู้ได้หาคำตอบให้ในทันที  หลังจากนั้นฉันเริ่มเล่นเงา แม่จะเป็นคนบอกเสมอว่า อย่าเล่นเงาเดี๋ยวผีจับตัวไป ฉันคิด จริงเหรอ?

มีวิธีในการเล่นเงามากมาย ทั้งการทำมือให้เป็นรูปร่างต่างๆ หมา ผีเสื้อ งู ช้าง นอกจากนี้ ฉันยังทำท่าทางเล่นกับเงาเป็นอย่างอื่นอีก เช่น สิงโต โดยแค่ทำผมให้ยุ่งๆ มันก็คล้ายแล้ว มันช่วยให้คลายเหงาได้ดีเยี่ยม

ในเวลาที่แสงสลัวกระทบผ่าน ฉันค้นพบว่า นาทีนั้นฉันเหงาจับหัวใจ อาจมีใครบางคนที่รู้สึกคล้ายกัน และคงมีจำนวนไม่น้อยที่ไม่รู้สึกอะไรเลย สำหรับฉันกิจกรรมการละเล่นแบบเดิมๆ นั้นเปลี่ยนไปแล้ว ฉันกลับเพ่งมองมวลของเงาอย่างตั้งอกตั้งใจ และพบว่าในเงานั้นมีแสงและในแสงมีเงา

รูปร่างของเงาไม่ได้เป็นเพียงร่างเดียวที่แสงผ่านกระทบ ฉันเคยตกใจกับเงาที่ระบายบนพื้น มันช่างแปลก เป็นรูปร่างคล้ายบางอย่างที่น่ากลัว ฉับพลันที่มองหา อะไรกันหนาที่เงาสะท้อนมานั่น และฉันก็ต้องถอนหายใจโล่ง โธ่ ก็แค่กองผ้าและจิปาถะนานาเท่านั้น

สิ่งที่เงาเป็น อาจไม่ใช่สิ่งทั้งหมดที่มี เงาจึงไม่ใช่ความจริง เฉกเช่นทุกสิ่งในโลก แต่เงาเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยืนยันสัมพันธ์ของสายตาและความสว่างกับมวลวัตถุ  เงาทำให้มีระยะ เงาทำให้มีปริมาตร และเงาทำให้ความเหงาเกาะกุม

เด็กคนหนึ่ง คนที่เคยเล่นเงาเพราะความเหงา เธอบอกกับฉันว่าต่อให้ความสว่างจ้าไล่เรียงมาสักเท่าไร หากยังมีความเหงาและมีเธอยืนท่ามกลางแสงนั้น เงาคือเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวของเธอ น่าแปลกที่ฉันก็คิดไม่ต่างกัน

เหงาอาจเป็นเหง้าของเงา เงาอาจเป็นเหง้าของเหงา ทั้งสองอาจเป็นสิ่งเดียวกันของความจริง หรืออาจไม่ได้เป็นอะไรเลย นอกจากตัวเอง •

content


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: