มือทำ(หน้าที่)แทนเสียง ของสินธุ บุณยเนตร

15 11 2009

ก้าวต่อก้าว โดย สารากร

มือทำ(หน้าที่)แทนเสียง ของสินธุ บุณยเนตร

.

.

องค์ประกอบของร่างกายมนุษย์ไม่มีส่วนใดที่ไม่สำคัญ ทุกๆ ส่วนล้วนมีความเชื่อมโยงถึงกัน และไม่อาจทำหน้าที่แทนกันได้ นอกเสียจากจะเป็นบางคราวเท่านั้น ที่ร่างกายบางส่วนจะรับหน้าที่บางอย่าง ชดเชย และบรรเทา จึงเป็นเรื่องมหัศจรรย์สำหรับผู้พิการ ที่สามารถใช้อวัยวะในร่างกายเท่าที่มีอยู่เพื่อดำรงชีวิตไปอย่างราบรื่นเช่นเดียวกับเพื่อนร่วมโลกคนอื่นๆ

ในโลกไร้เสียงของเขา “สินธุ บุณยเนตร” พนักงานสำนักพิมพ์ย่านทุ่งครุ เขาบอกกับก้าวต่อก้าวผ่านการสนทนาฝ่ายลายมือ และภาษามือถึงชีวิตของเขา ถึงความเงียบและเสียงที่ดังจากข้างใน เขาบอกด้วยรอยยิ้มว่าเขาช่างมีความสุข เป็นความสุขที่เกิดจากการทำด้วยตัวเขาเอง

สารากร : เริ่มไม่ได้ยินตั้งแต่เมื่อไร
สินธุ : เริ่มไม่ได้ยินตั้งแต่ตอนอายุราว ๓-๔ ขวบ

สารากร : รู้สึกอย่างไรบ้างที่ไม่ได้ยินเสียงอีกแล้ว
สินธุ : ปัจจุบันรู้สึกเฉยๆ

สารากร : ใครเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือ และให้กำลังใจ
สินธุ : มีคุณพ่อ คุณแม่ พี่ๆ เป็นผู้ช่วยและให้กำลังใจ

สารากร : เริ่มเรียนภาษามือตั้งแต่เมื่อไหร่
สินธุ : เริ่มเรียนภาษามือตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๒

สารากร : เรียนยากไหม
สินธุ : ไม่ยากเท่าไหร่ ถ้าค่อยๆเรียนค่อยๆ ไป จะรู้สึกว่าไม่ยากเลย

สารากร : เศร้าไหมกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตเรา
สินธุ : รู้สึกเฉยๆ

สารากร : มีเพื่อนสนิทไหม
สินธุ : เพื่อนสนิทที่เป็นคนหูหนวกมีไม่กี่คน ส่วนเพื่อนสนิทที่เป็นคนหูปกติไม่ค่อยมี

สารากร : เวลาคุยด้วยภาษามือ คิดว่ามันต่างจากการพูดคุยแบบปกติของคนทั่วไปยังไงบ้างคะ
สินธุ : คล้ายๆกับภาษาพูดนั้นแหละ แต่ภาษามือเวลาใช้คุยกัน เขาต้องย่อให้สั้นกว่าภาษาพูดปกติ

สารากร : สอนภาษามือให้กับคนรู้จักบ้างหรือเปล่า
สินธุ : ก็เคยสอนให้เพื่อนๆที่ทำงาน

สารากร : กิจกรรมที่ต้องใช้ภาษามือกับคนอื่นๆ มีปัญหาบ้างไหม แก้ไขปัญหาอย่างไร
สินธุ : การใช้ภาษามือสำหรับการเทศน์ธรรมะ ก็ควรนำมาจัดใหม่ จากคำพระเทศน์ นำมาทำให้สั้นเป็นภาษาที่คนหูหนวกจะทำความเข้าใจได้ ถ้าเป็นบทธรรมะตามที่พระบรรยายทั้งหมดคนหูหนวกอาจไม่เข้าใจ ข้อนี้คือปัญหาที่ต้องแก้ไข และผมก็เคยแก้ปัญหานี้ด้วยการจัดบทธรรมะเสียใหม่ให้สั้นและเข้าใจง่ายแล้วนำไปแนะนำให้เพื่อนที่หูหนวก ก็รู้สึกว่าได้ผลพอสมควร เราอ่านหนังสือธรรมะและอธิบายคนอื่นตามที่เข้าใจก็สั้นเข้า กระชับขึ้นมาก

สารากร : คิดว่าจะดีไหมที่คนเราจะเรียนรู้พื้นฐานภาษามือไว้ด้วย
สินธุ : ผมคิดว่าดีมากๆ เลย เพราะปัจจุบันคนหูหนวกส่วนใหญ่เขาถนัดภาษามือมากกว่า ภาษาพูดและภาษาหนังสือ เมื่อเขามีปัญหาจะได้มีล่ามคอยช่วยได้สะดวกขึ้น

สารากร : ภาษามือ คือ ภาษาสากลหรือเปล่า
สินธุ : คิดว่าคงใช่ เมื่อก่อนเคยเจอชาวต่างประเทศที่ผมก็สามารถคุยกับเขาได้รู้เรื่อง แม้ว่าภาษามือของเขาจะแตกต่างไปบ้าง แต่ผมก็แปลได้ไม่ยาก

สารากร : การช่วยเหลือจากส่วนรัฐบาลที่ช่วยให้คนพิการมีอะไรบ้าง เคยได้รับไหม
สินธุ : เมื่อหลายปีก่อนได้สมุดบันทึกคนพิการใช้นำไปเป็นค่าบริการรักษาฟรี

สารากร : ถ้ากลับมาได้ยินอีกครั้ง เสียงแรกที่อยากได้ยินคือเสียงอะไร
สินธุ : เสียงพูดตามปกติ

สารากร : อยากฝากแง่คิดอะไรถึงคนอื่นๆ ในสังคมบ้าง
สินธุ : ทุกๆชีวิตที่เกิดมานี้จะอยู่รอดได้ต้องอดทน

.

การสื่อสารที่สำคัญที่สุด คือการสื่อสารที่สะท้อนตรงจากใจที่ซื่อสัตย์ หาไม่แล้ว ไม่ว่าการสื่อสารด้วยมือ ภาษาเขียน คำพูด หรือสื่อทุกๆทางก็ไม่สามารถนำชีวิตให้เกิดความราบรื่นได้ จริงของคุณสินธุที่ทิ้งท้ายคำพูดไว้ว่า  ทุกๆชีวิตที่เกิดมานี้จะอยู่รอดได้ต้องอดทน  นี่ทำให้ฉุกคิดได้ว่า กว่าจะได้อะไรมาสักอย่าง จำเป็นเหลือเกินที่ต้องใช้เวลาและความตั้งใจ •

 


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: