วัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์ (4)

15 09 2009

วัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์

โดย : ซู กราฟตัน

แปลจาก : The Creative Cycle

จาก : คำให้การของนักเขียนเบสต์เซลเลอร์

เจน สงสมพันธุ์ / นิศรัย หนูหล่อ : แปลและเรียบเรียง

ธุลีดิน : ขออนุญาตถ่ายทอด

.

.

๔. ร่างแรก (First Draft)

.

เมื่อมีการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ นิยายหรือเรื่องราวนั้น ๆ มีโอกาสได้รับการต้อนรับอย่างแน่นอน ไม่ว่าฉันจะลงมือกระทำด้วยความเข้าใจผิดหรือความคิดล้าสมัย หรืออะไรก็ตาม สำหรับฉันมันทำให้เดินไปถึงขั้นตอนหนึ่ง..การเขียนอย่างไรล่ะ..

ฉันกลับไปยังเครื่องพิมพ์ดีดและนั่งลง บางครั้งต้องไป ๆ มา ๆ อยู่หลายครั้ง  ฉันมีทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมในหัวสมอง เรื่องของฉันได้รับการพัฒนาสู่ระดับหนึ่ง จากเริ่มครั้งแรกที่ไม่ปะติดปะต่อ ถึงตอนนั้นฉันต้องติดสินใจว่าจะขึ้นต้นอย่างไร– เริ่มด้วยบทสนทนา หรือแอ๊คชั่น หรือบรรยายตัวละครสั้น ๆ ฉันจะเริ่มตามจินตนาการแล้วเคลื่อนไปสู่รูปแบบสมัยนิยม หรือกรณีดีสุดที่เริ่มตอนจบเรื่องแล้วค่อยคลี่คลายทุกอย่างภายหลัง  การเขียนจะเป็นไปตามความคิดที่ว่าจะเริ่มตรงไหนอย่างไร เรื่องสั้นและนวนิยายนั้นตัวเลือกไม่เหมือนกัน ฉันสนใจในการวางน้ำเสียง กำหนด ‘เสียง’ กำหนดบุคลิกจากการบอกกล่าวที่สามารถจะให้เป็นไปอย่างนุ่มนวลและน่าเชื่อถือ

บางทีฉันกระทำผิดพลาดถึงสองสามครั้งติดต่อกัน ก่อนพบทางที่กำลังเดิน ถ้าโชคดี, ฉันจะพิมพ์ข้อความที่แน่นอนลงไปแล้วก็เลิก  เรื่องของฉันบนกระดาษตอนนี้อยู่ในสภาพที่ยังไม่ได้ขัดเกลา ดำเนินไปอย่างรวดเร็วจากเปิดถึงจบเรื่อง ซึ่งฉันจะมองเห็นภาพรวมว่าควรเป็นอย่างไร ฉันค้นพบรายละเอียดของตัวละคร เหตุการณ์ประกอบสนับสนุนตัวเรื่อง ฉันไม่ปิดบัง ฉันชี้ให้เห็น

ฉันแสดงทุกสิ่งทุกอย่างออกมา ทุกเรื่องที่เคยรับฟัง ทุกคนที่ฉันเคยพบ การเลือก การปฏิเสธ เปิดอกอย่างหมดเปลือก อุดช่องว่างรอยโหว่ อะไรที่พูด อะไรที่ทำ คำแนะนำอะไรที่จะวางตรงจุดนี้เพื่อผู้อ่านเข้าใจว่าอะไรจะดำเนินต่อไป ตัวเลือกเป็นร้อยเป็นพันถูกสร้างขึ้น บางครั้งสิ่งง่ายสุดทำให้ฉันหยุดชะงักเป็นวัน ตัวอย่างเช่นเจ้าชื่อนี่.. เป็นความยุ่งยากที่จะเขียนจนกว่าฉันจะรู้จักตัวละครของฉัน  ฉันเอาสมุดโทรศัพท์และพจนานุกรมมาเปิดดู ‘การตั้งชื่อสามัญภาษาอังกฤษ’ เพื่อให้ได้เสียงถูกต้อง หรือบางทีชื่อถูกโยนทิ้งไปเลยแต่แรก  ฉันต้องหยุดคิดเกี่ยวกับฉากรอง บางสิ่งซึ่งไม่สลักสำคัญแต่ก็หยุดฉันไว้ไม่ยอมให้เขียนต่อ จนกว่าจะจัดการลุล่วง คำถามง่าย ๆ เป็นร้อยเป็นพัน บางคำถามฉันตอบได้ บางคำถามฉันก็ปล่อยผ่าน

ฉันค่อนข้างเพ้อคลั่งในขั้นตอนนี้ เพราะมันเริ่มครอบงำฉันจริง ๆ ฉันคิดปะติดปะต่อเรื่องราวตลอดเวลา ฝันถึงมัน เร้าใจให้กลับไปยังเครื่องพิมพ์ดีด ร้อนรนที่จะลงมือทำ เดินไปที่เครื่องพิมพ์ดีดอีกครั้ง และอีกครั้ง และอีกครั้ง ที่สุดร่างแรกก็เสร็จ

ขั้นตอนนี้อาจใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปี สำหรับเรื่องสั้นอาจสองหรือแค่วันเดียว อย่างไรก็ตาม, ช่วงเวลานี้ง่ายที่สุดสำหรับกระบวนการเขียน เป็นงานหนักแต่น่าชื่นใจ จุดประสงค์ของฉันคือ เขียนออกไปให้หมด มิมีสิ่งใดหลงเหลือ อย่าเขียนหน้าแรกหลายครั้งหลายหน อย่าแขวนเรื่องไว้เฉพาะตอนที่ ๑ ฉันเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างทรหด และเมื่อถึงจุดสุดท้ายฉันนั่งลงหอบฮั่ก ๆ ฉันกองกระดาษไว้บนโต๊ะแล้วเดินจากไป ทนไม่ได้ที่จะอยู่ดู ฉันอาจออกไปดูหนัง อ่านหนังสือ คุยกับเพื่อน ดื่มหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ไปเสียจากสิ่งทรมานใจของฉัน

.

๕. ทบทวน (Revision)   

(อ่านต่อฉบับหน้า)

 

*   *   *

 

“การเขียนก็มีเสน่ห์ของมันบางอย่าง คงเหมือนการขี่ม้ากระมัง การพยายามคุมม้าพยศให้ไปในทิศทางที่ต้องการต้องอาศัยการปรับตัวและฝึกฝนมาก แต่เมื่อได้ที่แล้วก็เริ่มสนุก เพราะไม่รู้ว่าเส้นทางที่จะไปนั้นแปลกตาหรือน่าตื่นเต้นแค่ไหน”

วินทร์ เลียววาริณ

.

.

สารบัญ ก้าวฯที่๓๙


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: