เป็นมากกว่ามายาในกลของ “สำลี”

15 09 2009

ก้าวต่อก้าว โดย สารากร

เป็นมากกว่ามายาในกลของ “สำลี”

.

.

จำกันได้หรือเปล่ากับผู้ชายคนนี้ คนที่เราท่านพบเขาเสมอในการแสดงมายากลเมื่อหลายปีก่อน ชายร่างเล็ก ผิวหมึก และมีชื่อที่ตัดกับสีผิว เขาคือ “สำลี สังวาลย์”  นักมายากลที่เคยสร้างความสนุกสนานและความตะลึงในความสามารถของเขา แม้ว่าในช่วงเวลาก่อนหน้านั้น มรสุมชีวิตจะทำให้เราขาดหายจากการพบปะ และชมการแสดงของเขา แต่ในเวลานี้เขากลับมาแล้ว และได้มานั่งสนทนากับก้าวต่อก้าว ทั้งในเรื่องของมายากล และครอบครัว

มาในวันนี้ สำลีมีมุมมองชีวิตที่น่าสนใจมาก เขามองมายากลเป็นยิ่งกว่ากลสร้างความสนุกสนาน และเขามองเห็นอะไรในนั้น

สารากร : สำลีเล่นมายากลมาตั้งแต่อายุเท่าไหร่คะ
สำลี :  เริ่มเล่นมายากลหรือครับ ๘ ขวบครับ คือช่วงแรกยังไม่ได้เล่นมายากลเท่าไหร่ ตามอาจารย์ (ฟิลิป) ไปเรื่อยๆมากกว่า ผ่านไปได้สามปี ไมเคิลมาเมืองไทย อาจารย์ก็เลยเห็นแววเรา ให้เราแต่งตัว เต้น แบบไมเคิล รายการที่ออกเป็นรายการแรกคือสี่ทุ่มสแคว์ จากนั้นก็มาเล่นละครยังไม่ได้เล่นมายากลเต็มตัว พองานละครซาลงแล้วถึงหันมาเล่นมายากล คือไม่ได้มาทางด้านกลเลย มาเล่นละครก่อน

สารากร : เคยเห็นมายากลที่สำลีแสดงในงานมหกรรมวิทยาศาสตร์ที่เมืองทองฯ เด็ก ๆ ให้ความสนใจมาก และสำลียังบอกว่ากลคือวิทยาศาสตร์ด้วย
สำลี :  คือยังไงดีล่ะ มายากลกับวิทยาศาสตร์เอามาผสมผสานกันได้ อย่างถุงอ้วกกลายเป็นไข่ เทน้ำไปน้ำหายไปเลย ตามหลักวิทยาศาสตร์ก็แบบเดียวกับแพมเพอร์ส กรรมวิธีเดียวกัน ดูดซับแบบนี้ล่ะครับ

สารากร : หัดนานไหมคะสำหรับการเล่นมายากลของสำลี
สำลี : เป็นความเคยชินมากกว่า คือเราออกงานกับอาจารย์บ่อย ทำบ่อย ๆ เข้าก็เกิดความเคยชิน เพราะตัวผมน่ะเป็นคนขี้เกียจซ้อม(หัวเราะ) ขี้เกียจมาก แต่ที่ได้ก็เพราะออกงานบ่อยแล้วกลมันก็ซ้ำน่ะ เล่นซ้ำ ๆ มันก็คล่อง จำได้ชินไปเอง การซ้อมของผมก็คือออกงาน จะให้มานั่งซ้อม โอ..ไม่ไหว

สารากร : เพราะอะไร
สำลี :  คือเราเบื่อ จะให้มาอยู่แต่ในห้องกระจกเป็นสี่ห้าชั่วโมงแบบเนี้ย คือผมจะโดนบังคับบ่อย โดนอาจารย์ให้ฝึกหน้ากระจกโดนบังคับจนรู้สึกกดดัน มันรู้สึกเหมือนเด็กคนอื่นได้เล่นได้พัก แต่เราตื่นขึ้นมาก็ซ้อม (หัวเราะ) จนมันชิน

สารากร : แล้วเล่นมายากลมานี่เคยถูกจับได้ไหม
สำลี :  ตอนเด็ก ๆ ผมไปเล่นคาเฟ่ เล่นพลาดแล้วคนเมาเยอะแล้วลองขว้างของ แล้วตะโกนว่า “เฮ้ยไอ้เตี้ยเล่นไรวะ” แล้วก็ปาน้ำแข็งโยนขึ้นมาคิ้วผมแตกเลย ก็ร้องไห้แบบเด็ก ๆ น่ะ เดินไปฟ้องอาจารย์ อาจารย์ก็เปลี่ยนให้ลิซ่าขึ้น คนก็ชอบ

สารากร : สำหรับสำลี กลมีความสำคัญกับชีวิตเราแค่ไหน
สำลี :  เป็นเหมือน..เลี้ยงครอบครัวเลย อาชีพนี้คือเลี้ยงครอบครัว แต่ก่อนก็ไม่ได้คิดอะไร อยู่กับอาจารย์ไปเรื่อย ๆ พอมามีครอบครัว ไม่ได้แล้วต้องทำ พอมาทำของเราเองซ้อมหนัก อะไรที่ไม่เคยอย่างโคลส-อัพเนี่ย คือมายากลระยะใกล้ เราต้องลงไปเล่นกับคนดู เครียดเลยกลัวเขาจับได้ ก็ต้องซ้อม ซ้อมให้หนัก เพราะกลแบบนี้เขาสามารถจับผิดเราเลย เพราะว่าลูกค้าต้องการ บางงานลูกค้าเขาให้เล่นแบบนี้เราก็ต้องทำและเดี๋ยวนี้คนก็จะชอบมาก

สารากร : ตลาดต้องการแบบนั้นใช่หรือเปล่า
สำลี :  แล้วแต่งานมากกว่า บางงานก็ขอแบบให้เราลงไปเล่นกับคนดู บางงานก็ขอแบบอลังการชุดใหญ่ บางคนก็ขอให้เล่นละครด้วย ผมก็ต้องทำเพื่อเงินผมก็ต้องทำ

สารากร : แล้วอย่างรูปแบบกลนี่ใครออกแบบคะ ที่จะต้องทำแบบนี้แบบนั้น
สำลี :  คิดเองมากกว่า เราจะดูงานแล้วคิดคอนเซ็ปท์เอง บางงานอยากให้เต้นไมเคิล หรือบางงานที่เขาไม่ต้องการแบบนี้ เราก็ต้องคิดอย่างอื่นไปให้เขา

สารากร : แล้วอย่างอุปกรณ์ล่ะ
สำลี : อุปกรณ์ก็ทำเอง อย่างกระดาษแก้ว กระดาษว่าว เราก็เอามาทำไส้ที่สาวออกมาจากปาก (หัวเราะ) ดอกไม้ก็มานั่งผลิตเองแบบนี้น่ะฮะ เป็นของที่เราคุ้นจากที่เคยเล่น ผมคิดว่าต้นทุนที่เราผลิตเองจะถูกกว่าซื้อเขามันแพง

สารากร : แล้วสำลีให้แฟนขึ้นเวทีช่วยหรือเปล่า
สำลี :  แต่ก่อนครับ แต่ก่อนให้แฟนขึ้นช่วย ตอนนี้เขามีลูกแล้วก็เลยไม่ได้ขึ้นช่วยแล้ว

สารากร : เคยเล่นกลอะไรแล้วประทับใจที่สุดในชีวิต จำแม่นเลยนะ
สำลี :  คือผมชอบทุกชุด เพราะมันมีความหมายกับผมทุกชุด ถ้าให้ประทับใจก็ ฉีกกระดาษหนังสือพิมพ์ ฉีกทั้งฉบับมาต่อกันเป็นเล่มเดิม คือความประทับใจของผมขึ้นอยู่กับเสียงปรบมือ ฉีกกระดาษ พอมาต่อกัน แล้วกลายเป็นแผ่นเดิมมีเสียงปรบมือ (ยิ้ม)

สารากร : งานที่รับส่วนใหญ่สำลีหาเองหรือเปล่า
สำลี :  หาเอง โทรหาลูกค้าเก่า ๆ ไม่ให้เขาลืมเรา มันอยู่ที่เราพรีเซนต์ ไม่อย่างนั้นคนจะตามกระแสแล้วเราก็หายไป อย่างช่วงนี้เราเป็นข่าว แต่สักพักพอเราเงียบไปอาจไม่มีงาน ก็ต้องคอยโทรหาลูกค้าว่ามีงานให้ผมทำไหม

สารากร : คิดว่าในอนาคต มายากลกับสังคมของเราจะยังไปด้วยกันได้ไหม
สำลี :  มายากลอยู่กับเรามานานเป็นพัน ๆ ปีแล้วนะ

สารากร : แล้วคิดว่าเพราะอะไรที่ทำให้คนอยากดูสำลี
สำลี :  คืออย่างหนึ่งเลย ตัวผมมีเอกลักษณ์ คนเคยดูและอย่างน้อยคนก็จำได้ อ่านี่สำลีที่เคยอยู่กับฟิลิป อย่างตอนแรก ๆ ที่ผมออกมาแล้วคนไม่จ้าง เป็นเพราะคนติดอยู่กับอาจารย์ และผมก็ไม่ได้ไปชมรมสยามแมจิกคลับด้วย มันเป็นธุรกิจ มีการหักค่าหัวครับ

สารากร : ตอนนี้สำลีมีกลกี่ชุดแล้วคะ
สำลี :  สามสิบสี่สิบชุดได้แล้วครับ มันเกิดจากการพลิกแพลง ปรับแต่งไปเรื่อย ๆ ผมเน้นที่การเอนเตอร์เทนคนดู ทำให้คนดูรู้สึกสนุกสนาน ทำให้คนมามุง ทุกสายตาจับจ้องมาที่เรา ผมไม่มีหน้าม้านะ ถ้าผมทำพลาดก็แก้สถานการณ์บนเวทีกันไป คนดูเขาไม่รู้นี่ว่าผมจะเล่นกลอะไรบ้าง ถ้ามันพลาดผมก็แค่เปลี่ยน

สารากร : มายากลให้อะไรกับสำลีบ้าง
สำลี :  ให้อาชีพหล่อเลี้ยงชีวิต ถ้าไม่มีตรงนี้ผมอาจจะเสียคนไปแล้วก็ได้ อย่างคนที่มีพระคุณของผม อาจารย์ ผมก็ยังโทรปรึกษาอยู่ ผมบอกว่ายังไงผมก็ยังรักป๊านะ ยังรักอยู่ อาจารย์เคยพาไปทำบุญ เห็นเด็กที่พิการซ้ำซ้อน อาจารย์บอกว่า ดูนะสำลี สำลีมีโอกาสมากกว่าพวกเขา มีแขน มีขา อย่ายอมแพ้ ซึ่งผมก็ยังจำมาจนทุกวันนี้ แล้วอีกคนที่เป็นผู้มีพระคุณของผมคือ คุณภาณุวัฒน์ ปัทม์กชกร เป็นคนช่วยเรื่องบ้านของผมทำให้ผมได้มีบ้านอยู่กับครอบครัว ตอนนี้ผมมีลูกสองคนแล้ว คนโตเป็นผู้ชาย ชื่อข้าวกล้อง คนเล็กลูกสาวชื่อข้าวสวย ผมก็ทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา

.

มายาแห่งกล มีผู้กำหนดโดยนักมายากล รู้ข้อผิดพลาดและตบตาผู้ชมไม่ให้ตามทัน พวกเขานำเสนออย่างฉับไวและสร้างความอัศจรรย์ใจจนต้องปรบมือ สำหรับในชีวิตจริงของคนเรา นี่อาจเป็นเพียงหนึ่งในอาชีพที่สร้างความบันเทิง วันหนึ่งก็อาจเลือนหายด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคน แต่สิ่งที่ตราตรึง ณ ขณะชมนั้นจะฉายเด่นเมื่อยามนึกถึง เหมือนที่ครั้งหนึ่งในวัยเด็ก เราชื่นชมกับลูกโป่งที่ลอยได้เช่นกัน ไม่แน่ว่าการโหยหามายากลอาจเกิดขึ้นท่ามกลางความตึงเครียดของสังคมที่มากหน้าหลายมายา เป็นกลในสังคมใหญ่ที่ไม่มีวันเฉลย และไม่มีเสียงปรบมือ เมื่อนั้น เสียงหัวเราะอาจดังจนกลบความเบื่อหน่ายบางอย่างในชีวิตไปได้ แม้เพียงชั่วขณะเท่านั้น  •

ติดต่อเพื่อแสดงมายากลได้ที่  ไมเคิล สำลี ๐๘๔ ๔๖๔ ๔๐๗๒

.

สารบัญ ก้าวฯที่๓๙


คำสั่งกระทำ

Information

3 responses

24 12 2010
........

สวัสดีจร้าลีใจแนนได้ไหม
ไม่เห็นลีโทรหาแนนเลยนะ

9 02 2013
บิ๊กซี บ้านโสมง

วันนี้ได้ดูกลของสำลีพี่งานบวชพี่ต้นด้วยสนุกมากครับ

13 03 2013
ณัฐโภคิน ฤกษ์พล

เป็นกำลังใจให้ครับ สำลี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: