วัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์ (3)

1 09 2009

วัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์

โดย : ซู กราฟตัน

แปลจาก : The Creative Cycle

จาก : คำให้การของนักเขียนเบสต์เซลเลอร์

เจน สงสมพันธุ์ / นิศรัย หนูหล่อ : แปลและเรียบเรียง

ธุลีดิน : ขออนุญาตถ่ายทอด

.

.

๓. เสาะหาข้อมูล (Research) 

 

แล้วการค้นหาข้อมูลก็เริ่มต้น  แน่ละ…ฉันจะต้องมีความคิด แต่ไม่แน่ใจว่ามันจะทำงานได้ บางทีจุดสำคัญของเรื่องต้องกระทำโดยมืออาชีพ (หมอ, นักสืบ, นักเคมี, หัวขโมย) หรืองานอย่างนักไต่หน้าผา นักโบราณวัตถุ หรือนักภูมิศาสตร์ผู้ซึ่งฉันไม่เคยรู้จัก–บางสิ่งบางอย่าง ในระดับต่าง ๆ ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่น่าเชื่อถือของเรื่อง ฉันต้องชัดเจนว่าตัวละครเอกของฉันคิดหรือรู้สึกอย่างไร ฉันอาจต้องการรู้จักสถานที่ซึ่งเขาหรือหล่อนอาศัยอยู่ ฉันวางโครงเรื่องไว้แล้วแต่อาจขาดเอกสารประกอบหรือต้นฉบับบางอย่างเพื่อใช้อ้างอิง ฉันอาจต้องเข้าไปในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ซึ่งฉันไม่รู้ดีพอ

ฉันพยายามตัดสินใจแน่วแน่ว่าต้องทำอะไรก่อนที่จะเขียน  และตัดสินใจสำหรับข้อมูลที่เป็นไปได้  ฉันไปห้องสมุด ยืมหนังสือเกี่ยวกับประเด็นนั้น ๆ  ฉันใช้สมุดโทรศัพท์ซึ่งถือเป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิงที่วิเศษ  ฉันจะโทรฯ ถามทุกคนที่คิดว่าเขาช่วยได้  ทุก ๆ คนเปี่ยมด้วยมิตรภาพและมีส่วนช่วยมากจริง ๆ บางครั้งคำถามที่เป็นรูปธรรมของฉันได้รับคำตอบทันที ในโอกาสอื่น ฉันนัดหมายกับ ‘แหล่งข้อมูล’ ของฉันตามที่เขาสะดวก

บ่อยครั้งการพูดคุยอย่างเป็นกันเอง ไม่ว่าเป็นทางโทรศัพท์หรือกับตัวบุคคล  ทำให้ได้รับประสบการณ์ตรง ฉันจะจดบันทึกไว้ นั่งลงถามอย่างตรงไปตรงมา ฟังอย่างรอบคอบ ใส่ใจในคำแนะนำและอากัปกิริยา ความหมายของสถานที่ ความรู้สึกและลักษณะของทำเลที่ตั้งหรืองาน ฉันฟังเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ความฝัน ความทะเยอทะยาน ความคร่ำครวญ ความแตกต่างนิด ๆ หน่อย ๆ ฉันพยายามพูดให้ตรงไปตรงมาที่สุดเท่าทำได้ ดังตัวอย่างเมื่อสองสัปดาห์ก่อน, ฉันกำลังเขียนบทภาพยนตร์ที่ตื่นเต้นอยู่เรื่องหนึ่ง ต้องการรายละเอียดเกี่ยวกับปืน ฉันดึงสมุดโทรศัพท์หน้าเหลืองออกมามองดูใต้ชื่อ ‘ปืนและช่างปืน’ (Gun and Gunsmiths) แล้วโทรฯ ไปยังร้านขายปืน

"เอ่อ..ฮัลโหล"  ฉันพูด  "ฉันเป็นนักเขียนอิสระกำลังทำต้นฉบับ ฉันต้องการรายละเอียดเกี่ยวกับปืน  ฉันคิดว่าเจ้าหมอคนนี้กำลังจะใช้แม็กนั่ม .44 แต่ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างไร…  ฉันรู้จัก Dirty Harry แต่รู้แค่ขนาดของมันเท่านั้น"

ฉันได้รับคำตอบในสองนาที แล้วยุติลงด้วยตัดสินใจใช้ Ruger .357 ซึ่งพอเหมาะกับฉันมากกว่า Old Smith และ Wesson  ฉันยังคงเลือนรางอยู่ว่า Ruger .357 เป็นอย่างไร, แต่ความจริงคือฉันไม่ได้ใช้มันอีก, (หากเกิดผิดพลาดขึ้นมา อย่างน้อยฉันสามารถแนะนักวิจารณ์ให้ไปร้านที่ฉันกล่าวถึง ชื่อเจ้าของร้านคือ บิลล์)

 

 

๔. ร่างแรก (First Draft)

(อ่านต่อฉบับหน้า)

*   *   *

“การเป็นนักเขียนนั้นไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก  การเขียนก็เหมือนกับเล่นกีฬา กติกานั้นง่าย ที่ยากก็คือการฝึกฝน ฝึกเลยครับ! อย่าช้า!!”

วินทร์ เลียววาริณ

สารบัญ ก้าวฯที่ ๓๘


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: