ฝนตกหนัก, วันสิ้นโลก…

1 09 2009

ไปที่ Blog "สวนอักษร"

โดย หนุงหนิง

ฝนตกหนัก, วันสิ้นโลก…

.

.

เมื่อสามล้านปีก่อน มีชายคนหนึ่งนามว่า บรอนโต เซาโร เป็นที่รู้กันดีว่าชายคนนี้เป็นคนมองโลกในแง่ร้ายมากๆ เขาบ่นงึมงำเมื่อเห็นเมฆฝนกำลังก่อตัวบนท้องฟ้า “วันนี้ฝนตกแหง ๆ ! พกร่มไปด้วยดีกว่า”

ครั้งนี้เขาคาดไม่ผิด  พระฮ์-เจ้าฮ์  รู้สึกเบื่อโลกที่สร้างขึ้นมา จึงตัดสินใจทำลายโลกให้ราบเป็นหน้ากลอง เพื่อสร้างโลกขึ้นใหม่ให้ทันยุคทันสมัยมากขึ้น  พระฮ์-เจ้าฮ์สามารถทำลายโลกได้สองวิธีคือ ใช้น้ำ กับ ใช้ไฟ  วิธีแรกทุกอย่างจะแช่จมอยู่ในน้ำ วิธีที่สองไฟจะเผาผลาญทำลายทุกสิ่ง  ไม่ว่าจะใช้วิธีใด ผลลัพธ์ที่ได้เหมือนกันคือ ไม่เหลืออะไร และไม่มีใครรอดชีวิต

พระฮ์-เจ้าฮ์มีนิสัยโลเล  ถึงแม้ได้เปรียบเทียบข้อดีข้อเสียของน้ำกับไฟ  แต่ก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้วิธีใด จึงไปหาที่ปรึกษาลับนามว่า “เสี่ยงฮ์-ทายฮ์”  ที่ปรึกษาได้ให้คำแนะนำชั้นเยี่ยม “เล่นทำลายโลกโดยใช้หัว-ก้อยสิ” พระฮ์-เจ้าฮ์เห็นดีเห็นงามด้วย จึงหยิบเหรียญออกมา แล้วโยนขึ้นไปในอากาศ  ผลออกมาเป็นหัวหมายถึง น้ำ  พระฮ์-เจ้าฮ์พูดขณะถือเครื่องสูบน้ำสำหรับใช้รดน้ำต้นไม้ว่า “ข้าจะรดน้ำไปบนโลกจนกว่าจะเมื่อยแขน ซึ่งก็คงราวๆ สักสี่หมื่นปี ตลอดระยะเวลาสี่หมื่นปีนี้ฝนจะตกบนโลก  ฝนนี้เรียกว่า ฝนฮ์-ตกฮ์-หนักฮ์  ตามภาษาของเรา หมายถึง ฝนตกฟ้ารั่ว”

แล้วฝนก็เทลงมาบนโลกเป็นเวลาสี่หมื่นปีจริง ๆ  เป็นสายฝนที่งดงาม  น้ำได้ปกคลุมพื้นผิวโลก  ทุกสิ่งจมอยู่ใต้น้ำ ทั้งพืช สัตว์ ชาวคริสเตียน รวมถึง บรอนโต เซาโร ซึ่งถือร่มลายทางสีแดงสลับน้ำเงินด้วย ในปีที่สี่หมื่นแขนของพระฮ์-เจ้าฮ์ข้างที่ถือสายยางก็เป็นตะคริว  พระฮ์-เจ้าฮ์วางสายยางลง  ฝนฮ์-ตกฮ์-หนักฮ์ จึงถึงกาลสิ้นสุด  แต่จะทำอะไรกับน้ำปริมาณมหาศาลนี่ดีล่ะ? พระฮ์-เจ้าฮ์มีความคิดบรรเจิดว่าควรนำปลาลงไปปล่อย  เมื่อคิดดังนั้นแล้วจึงสร้างปลาขึ้น โดยพ่นกลุ่มควันออกมาทางปาก รีบจับมันขึ้นมาและพูดว่า

“เธอจงเป็นปลาทูน่า”

“เธอจงเป็นปลาไหลทะเล”

“เธอจงเป็นปลาลิ้นหมา”

“เธอจงเป็นปลาค็อด”

“เธอจงเป็นปลากระบอก”

หลังจากสร้างปลาเสร็จแล้ว พระฮ์-เจ้าฮ์ซึ่งพวกคุณก็คงรู้แล้วว่าดื้อรั้นเอาแต่ใจตนมาก ๆ ก็หมดความสนใจโลก และหันเหความสนใจไปสิ่งอื่น

เวลาผ่านไปสองสามล้านปี  ทะเลเต็มไปด้วยปลา และโลกก็มีแต่ท้องทะเล  ปลาว่ายน้ำแกว่งหางไปมา  กินกันไปกินกันมา สรุปก็คือ ทำสิ่งที่ปลาทั่วไปทำกันนั่นแหละ  ปลาบางตัวอ้วนมาก เช่น ปลาวาฬ  ขณะที่ปลาบางตัวก็ตัวเล็กมาก เช่น ปลาซาร์ดีน ก็อย่างที่ทราบกัน ปลาเป็นสัตว์ที่ไม่มีชีวิตชีวา บื้อใบ้ ไร้จินตนาการ พูดสั้น ๆ คือ น่าเบื่อ  ทว่าตอนนี้ปลาน่าเบื่อเหล่านี้กลับเบื่อที่ต้องเกิดเป็นปลา   พวกมันจึงส่งคณะผู้แทนไปพบพระฮ์-เจ้าฮ์  พระฮ์-เจ้าฮ์ให้คณะผู้แทนรออยู่ครู่หนึ่ง เพียงแค่สองล้านปีจึงให้เข้าพบ  “พวกเจ้ามีธุระอะไร?”

“พวกเราเบื่อ”

“พวกเจ้าเบื่อ เพราะพวกเจ้ามันน่าเบื่อน่ะสิ” พระฮ์-เจ้าฮ์ตอบ

“ไม่ใช่ พวกเราเบื่อ เพราะพวกเราอยู่แต่ในน้ำตลอดเวลา”

“พวกเจ้าไม่ชอบน้ำ?”

“ประการแรกคือ เปียก ในน้ำมีแต่ความเปียกชื้น ประการต่อมาคือ มืดจนมองไม่เห็น พวกเราว่ายน้ำชนกันอยู่บ่อย ๆ ประการสุดท้ายคือ หนาวจนจะกลายเป็นน้ำแข็งอยู่แล้ว ปลาวาฬซึ่งว่ายน้ำโผล่หัวขึ้นเหนือน้ำบอกพวกเราว่า เหนือทะเลมีท้องฟ้า และบนฟ้ามีดวงอาทิตย์ซึ่งแผดแสงร้อนแรง สว่าง และแห้ง  พวกเราต้องการแสงอาทิตย์”

พระฮ์-เจ้าฮ์เกาศีรษะ ถอนหายใจ และคิดไตร่ตรอง ท้ายที่สุดจึงพูดขึ้นมาว่า “เอาล่ะ ดวงอาทิตย์จะระเหยน้ำในมหาสมุทรออกครึ่งหนึ่ง ทำให้เกิดคาบสมุทรขึ้น  ใครที่ยังอยากอยู่ใต้น้ำ เราจะคงเรียกพวกนี้ว่า ปลา  ส่วนใครที่อยากย้ายไปย้ายมาระหว่างบนบกและในน้ำ เราเรียกพวกนี้ว่า สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ  กลุ่มสุดท้ายคือพวกที่ใช้ชีวิตอยู่แต่บนบก เราให้ชื่อว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  ตามนี้ตกลงมั้ย? ถ้างั้นพวกเจ้าก็ปล่อยให้ข้าอยู่อย่างสงบได้แล้ว ข้าไม่อยากได้ยินเสียงจากโลกอีกล้านปีเป็นอย่างน้อย”

 

God

แล้วเรื่องราวก็ดำเนินไปตามนั้น  ดวงอาทิตย์ระเหยน้ำทะเลออกครึ่งหนึ่ง ปรากฎคาบสมุทร มีปลามากมายขึ้นไปใช้ชีวิตบนบก ปลาจำนวนหนึ่งยังคงใช้ชีวิตอยู่ในน้ำ และอีกส่วนหนึ่งย้ายกลับไปกลับมาระหว่างบนบกและในน้ำ ในบรรดาสัตว์ที่ขึ้นไปใช้ชีวิตบนบก มีอยู่กลุ่มหนึ่งเรียกว่า มะฮ์-นุดฮ์  ไม่มีใครรู้ว่าเพราะเหตุใด พระฮ์-เจ้าฮ์จึงสร้างพวกนี้ให้เปลือยกายล่อนจ้อน ใช่.. พวกนี้เปลือยกายราวกับหนอน ในที่สุดสัตว์โป๊เปลือยกลุ่มนี้รู้สึกเบื่อ จึงส่งคณะผู้แทนไปพบพระฮ์-เจ้าฮ์ และนี่คือบทสนทนาของพวกเขา

“พวกเราหนาว โปรดสร้างเกล็ดแข็งเหมือนพวกสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือไม่ก็ขนเหมือนพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมให้พวกเราด้วยเถิด”

“ไม่, ข้าสร้างให้พวกเจ้าเปลือย พวกเจ้าก็ต้องเปลือยสิ”

“ทำไม?”

“ไม่ต้องถาม ข้าจะสร้างของข้าอย่างนี้แหละ”

“งั้นอย่างน้อยท่านช่วยทำให้ดวงอาทิตย์ร้อนขึ้นได้มั้ย”

พระฮ์-เจ้าฮ์จำต้องยอมรับว่าข้อเรียกร้องนี้มีเหตุมีผล  จึงเอื้อมมือขนาดมหึมาไปยังด้านหลังของดวงอาทิตย์ และบิดลูกกุญแจ  ทันใดนั้นเองดวงอาทิตย์ก็ร้อนขึ้นเป็นสองเท่า  ร้อนจนกระทั่งต้นไม้และสัตว์บริเวณเส้นศูนย์สูตรพากันล้มตาย  เกิดทะเลทรายขนาดใหญ่  ผืนทรายร้อนระอุแผ่ขยายออกไป  มีเพียงงู แมงป่อง และแน่นอนล่ะ พวกมะฮ์-นุดฮ์ที่ทานทนอยู่รอด

หลายล้านปีผ่านไป มะฮ์-นุดฮ์ได้ส่งคณะผู้แทนกลุ่มใหม่ไปพบพระฮ์-เจ้าฮ์ ทว่าครั้งนี้พระฮ์-เจ้าฮ์ไม่ใคร่เต็มใจต้อนรับ

“พวกเจ้าต้องการอะไร”

“พวกเราต้องการแสงอาทิตย์มากกว่าเดิม!”

“อะไรกัน ที่พวกเจ้ามียังไม่พออีกหรือ?”

“ที่ทะเลทรายมีเพียงพอแล้ว แต่ที่ขั้วโลกหนาวจัดมาก พวกเราต้องการแสงอาทิตย์ทั่วทุกหนแห่ง”

ครั้งนี้พระฮ์-เจ้าฮ์ไม่อนุมัติตามคำขอ  เพราะได้สร้างโลกให้มีขั้วโลกด้วยเหตุผลบางประการ และไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลง

“ข้าได้สร้างโลกขึ้นมาอย่างเหมาะสมแล้ว น้ำมาก แผ่นดินมาก น้ำแข็งมาก ดังนั้น จึงไม่ให้แสงอาทิตย์เพิ่ม”

“ได้โปรดเถิด โปรดให้แสงอาทิตย์เพิ่มแก่พวกเราเถิด”

“ไม่, ถ้าข้าให้พวกเจ้า ดาวเคราะห์อื่นๆ จะประท้วงข้าได้ อีกอย่างโลกและจักรวาลก็ใช่ว่าจะมีแต่พวกเจ้า”

“แล้วพวกเราจะทำยังไง?”

“เกาเสียให้หายคัน”

จังหวะนั้นเอง มีคนมาตามพระฮ์-เจ้าฮ์เนื่องจากเกิดเหตุด่วนเหตุร้าย พลูฮ์-โตฮ์ ดาวเคราะห์ดวงน้อยกำลังจะตก  พวกคุณคงสงสัย ตกไปที่ใด? อืม… ก็ตกลงข้างล่างเหมือนผลไม้กำลังจะหล่นจากต้นนั่นแหละ  พระฮ์-เจ้าฮ์จึงต้องรีบไปรับ และนำกลับมาวางไว้ที่เดิม  พระฮ์-เจ้าฮ์ออกไปอย่างเร่งรีบ ทิ้งคณะผู้แทนไว้เพียงลำพัง  หัวหน้าคณะพูดขึ้นมาว่า “พวกเราควรทำอะไรรู้มั้ย พระฮ์-เจ้าฮ์ไม่อยู่แล้ว  เดี๋ยวพวกเราเข้าไปหลังดวงอาทิตย์กัน บิดลูกกุญแจอีกนิด แล้วก็เผ่น พระฮ์-เจ้าฮ์ไม่รู้หรอก  พวกเราก็จะมีแสงอาทิตย์เพิ่ม”

พูดดังนั้นแล้ว คณะผู้แทนก็ไปยังด้านหลังของดวงอาทิตย์  หัวหน้าคณะบิดลูกกุญแจครึ่งรอบ แต่ในคณะผู้แทนมีหญิงสาวอยู่นางหนึ่ง หญิงสาวนางนี้อาศัยอยู่ขั้วโลกเหนือ เธออิจฉาสาว ๆ ที่อยู่แถบเส้นศูนย์สูตรมาก เพราะสาว ๆ เหล่านั้นสามารถเดินเปลือยกายไปไหนมาไหนได้ เพราะบริเวณเส้นศูนย์สูตรมีแสงอาทิตย์มากเพียงพอ  ดังนั้นเธอจึงคิดว่า “บิดกุญแจแค่ครึ่งรอบ น่าจะน้อยไป ชั้นคงยังต้องสวมเสื้อผ้าเดินไปไหนมาไหน ถึงแม้จะเป็นเสื้อผ้าบาง ๆ ก็เถอะ แต่ชั้นอยากเดินเปลือยกาย เปลือยหมดทั้งตัว ชั้นสวย ชั้นอยากให้ทุกคนมองร่างเปลือยเปล่าของชั้น เพื่อที่ทุกคนจะได้หลงใหลชั้น”

ดังนั้นในขณะที่คณะผู้แทนกำลังจะเดินทางกลับ หญิงสาวนางนี้จึงเดินกลับไปที่ด้านหลังของดวงอาทิตย์ เธอบิดลูกกุญแจอีกหนึ่งรอบ หญิงสาวคิดทบทวนอีกครั้ง เนื่องจากเกรงว่ารอบเดียวไม่น่าจะพอ เธอจึงบิดลูกกุญแจอีกครึ่งรอบ เมื่อเป็นที่พออกพอใจแล้ว จึงวิ่งตามไปสมทบกับคณะผู้แทน

ผลจากการบิดลูกกุญแจครั้งนี้ทำให้ดวงอาทิตย์ลุกโชติช่วงชัชวาล  รังสีของมันราวกับดาบยาวที่ทำด้วยไฟ  รังสีตกกระทบโลกและเผาผลาญทุกสิ่ง ทั้งน้ำ น้ำแข็ง แผ่นดิน สิ่งมีชีวิตทุกชนิด พืช สัตว์ ปลา สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ แม้กระทั่งอากาศก็ถูกเผาไหม้  โลกกลายเป็นเพียงก้อนหินสีดำไหม้เกรียม  พวกคุณอาจตั้งคำถาม “แล้วมะฮ์-นุดฮ์ล่ะ”  ไฟได้เผาพวกเขา รวมถึงหญิงสาวผู้ซึ่งสร้างความหายนะจากความไร้สาระของเธอ

เมื่อพระฮ์-เจ้าฮ์กลับถึงบ้าน มองไปยังเบื้องล่าง เห็นโลกทั้งใบกลายเป็นสีดำราวกับถ่านที่ดับมอด จึงเดินไปด้านหลังดวงอาทิตย์ และเห็นว่าลูกกุญแจถูกบิดไปสองรอบ : บ้าชะมัด! พระฮ์-เจ้าฮ์พูด “โลกเลิกอะไรเนี่ย พอกันที พวกเค้าทำมันกลายเป็นหินไปซะแล้ว งั้นข้าก็จะปล่อยให้มันเป็นหินไปเนี่ยแหละ” แต่จากนั้นไม่นาน พระฮ์-เจ้าฮ์ก็คิดทบทวนและพูดว่า โลกงดงามเกินกว่าที่จะไม่สร้างขึ้นมาใหม่  ดังนั้นจึงเดินไปหยิบเครื่องสูบน้ำ…

ด้วยเหตุนี้เองจึงเกิดฝนตกหนักขึ้นอีกครั้ง  โลกเมื่อโดนน้ำฝนก็เกิดเสียงดังฉ่าและมีควันขึ้นราวกับเหล็กร้อนซึ่งถูกจุ่มลงไปในน้ำ โลกถูกปกคลุมด้วยทะเลอีกครั้ง และในทะเลก็มีปลา

หนึ่งล้านปีผ่านไป ปลาเริ่มเบื่อกับการเป็นปลา จึงส่งคณะผู้แทนไปพบพระฮ์-เจ้าฮ์เพื่อแจ้งให้ทราบว่า พวกมันเบื่อที่จะใช้ชีวิตอยู่ในน้ำ และต้องการแสงอาทิตย์  พระฮ์-เจ้าฮ์พูดว่า “พวกเจ้าเบื่อ ก็เพราะพวกเจ้ามันน่าเบื่อน่ะสิ” เรื่องราวต่อจากนั้นพวกคุณคงทราบกันดีอยู่แล้ว นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์.

___________________________________________________
ผู้แต่ง:  Alberto Moravia
ชื่อเรื่อง:  Storie della Preistoria
ภาพประกอบ:  Flaminia Siciliano
ผู้แปล:  Nungning

สารบัญ ก้าวฯที่ ๓๘


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: