ในโลกของลูกสัตว์ : กบ เหี้ย แย้ และมนุษย์

1 08 2009

คอลัมน์พิเศษ

ในโลกของลูกสัตว์ : กบ เหี้ย แย้ และมนุษย์

โดย ไพราษฎร์ สุขสุเมฆ

www.oknation.net/blog/dreamline

paipai_p@hotmail.com

 

 

มาดูลูกแย้เร็ว

ผมร้องเรียกเด็กๆ ที่มาเข้าค่าย เมื่อเห็นลูกแย้โผล่ออกมาจากรู

ไหนๆ

นั่นไง

น่ารักจัง

เด็กๆ ส่งเสียงอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นลูกแย้ตัวน้อยอยู่บนพื้นทรายเบื้องหน้า 

ผมรู้สึกว่าลูกแย้เองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันเมื่อเห็นลูกมนุษย์…

………………………………………………………………..

 

ผมมีโอกาสพาเด็กๆ กว่า 50 ชีวิตมาเข้าค่ายวิทยาศาสตร์ที่ชะอำ  เราพักอยู่ที่ศูนย์ฝึกอบรมกรมป่าไม้ ซึ่งรอบๆ ที่พักนั้นเป็นป่าชายหาดมีอะไรให้ดูหลายอย่าง  พี่หัวหน้าศูนย์ฝึกบอกว่าที่นี่มีสัตว์โดดเด่นคือแย้ ซึ่งเด็กๆ อยากเห็นแย้ตัวจริงกันมาก  ส่วนสัตว์อีกตัวที่เด็กๆ สนใจก็คือเหี้ย ซึ่งพวกเขาต่างหัวเราะชอบใจเมื่อได้ยินชื่อนี้  พี่หัวหน้าอนุญาตให้เรียกมันว่า เหี้ย ไม่จำเป็นต้องเรียกตัวเงินตัวทอง เพราะเหี้ยคือชื่อสัตว์ อย่าไปคิดว่าเป็นคำหยาบ

 

 

 

ใกล้ ๆโรงอาหารมีรูแย้อยู่ 1 รู พี่หัวหน้าบอกว่า ต้องรอดูตอนเช้าๆ สายๆ จึงจะเห็นตัวมัน  เพราะตอนเย็นที่ผมมาดูนั้น แย้ได้ลงรูและปิดปากรูไปเรียบร้อยแล้ว ที่สำคัญรูนี้มีลูกแย้อยู่ด้วย ผมเพิ่งรู้วันนี้เองว่าแม่แย้อาศัยอยู่กับลูกๆ ในรู

วันรุ่งขึ้นผมและเด็กๆ ก็ได้เห็นหน้าตาของพวกมัน ลูกแย้ดูไม่กลัวผู้ที่จ้องมองมันอยู่เลย  ตอนแรกมันออกมาสองตัว แล้วก็ค่อยๆ โผล่มาจากรูจนกลายเป็นสี่ตัว ลายบนตัวของมันไม่เหมือนกับตัวที่โตแล้ว ส่วนหน้าตาก็บ้องแบ๊วน่ารักทีเดียว เจ้าแย้น้อยคงออกมาอาบแดดยามสาย หรือไม่ก็ออกมาเดินเล่นตามประสาเด็กอยากรู้อยากเห็น ในขณะที่แม่ของมันนั้นออกไปหาอาหาร

 

image002

 

image003

 

เด็กๆ สนใจลูกแย้ พวกเขาชี้ชวนกันดู ลูกแย้ดูระแวงอยู่บ้าง เมื่อเห็นเด็กๆ ขยับเข้าไปใกล้ มันก็ขยับตัวหลบ  แต่พอเห็นว่าเด็กๆ ไม่มีอันตราย แย้น้อยก็เดินห่างจากปากโพรงมากขึ้น  ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากัน จนผมไม่รู้ว่าฝ่ายไหนที่ตื่นเต้นกว่ากัน

 

สายตาเล็กๆ ของทั้งสอง ทำให้ผมรู้สึกว่าโลกของเด็กช่างสดใสสวยงามจริงๆ…

 

 

บ่ายวันนั้น เด็กๆ ได้เจอสัตว์อีกตัวที่พวกเขาอยากเห็น  มีลูกเหี้ยตัวหนึ่งว่ายน้ำอยู่ในบ่อน้ำข้างตึกที่พัก  เด็กๆ ต่างร้องเรียกกันมาดู  ลูกเหี้ยหน้าตาไม่น่ารักเท่าลูกแย้ ตัวมันมีสีดำ มีลายสีเหลือง ต่างจากเหี้ยตัวที่โตแล้ว  แต่ถึงอย่างนั้น ในความเป็นลูกสัตว์ก็ทำให้มันดูน่ารักอยู่ดี

เหี้ยน้อยกำลังว่ายน้ำจับลูกอ๊อดกิน เด็กๆ มองดูมันกินอาหารด้วยความสนใจ บ้างถ่ายรูป บ้างร้องเชียร์ ลูกเหี้ยดูไม่สนใจหรือไม่กลัวเด็กๆ ที่มารุมล้อมเท่าไรนัก มันคงหิว  เด็กๆ ตื่นเต้นที่ได้เห็นลูกเหี้ยว่ายน้ำหาอาหาร ส่วนลูกเหี้ยก็มีเพลิดเพลินกับการกิน ทั้งคู่คงมีความสุขไม่แพ้กัน

ภาพของเด็กๆ ลูกแย้ และลูกเหี้ย ทำให้ผมรู้สึกเอ็นดูและประทับใจ ทั้งสามต่างอยู่ในช่วงเวลาซึ่งโลกเป็นสิ่งแปลกใหม่ เป็นช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ ทุกสิ่งรอบตัวน่าสนใจไปหมด 

image004

 

image005

 

ผมเกือบจะเชื่อว่า สำหรับชีวิตในวัยเด็ก ทุกสิ่งในโลกล้วนสวยงาม  ถ้าไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังลืมบางสิ่ง… มีลูกสัตว์ตัวหนึ่งที่ถูกหลงลืมในภาพที่น่าประทับใจนั้น  คงเพราะชีวิตของมันไม่ได้สวยงามหรือน่าสนใจเหมือนลูกสัตว์ทั้งสาม

มันคือลูกอ๊อดหรือลูกกบ…

บางครั้งชีวิตไม่ได้สวยงามอย่างที่เราเห็น  ภาพของเด็กๆ ที่สดใสน่ารักและลูกเหี้ยที่กำลังเริงร่ากับอาหาร บดบังภาพของความตายของลูกกบ (ที่จริงอาจเป็นลูกคางคก แต่ผมขอเรียกรวมว่าลูกกบ)  ลูกสัตว์ทั้งสาม (ต้องขอโทษที่ต้องเรียกมนุษย์ว่าสัตว์)  ลูกเหี้ยล่าเหยื่อ ลูกกบถูกจับกิน ลูกมนุษย์ยืนชม ดูราวกับเกมไล่จับที่เด็กๆ ชอบเล่น แต่เกมนี้เดิมพันด้วยชีวิตของลูกกบ 

ไม่มีใครนึกถึงลูกกบนัก อาจเพราะรู้สึกว่าลูกเหี้ยน่ารักน่าสนใจกว่า หรือลูกกบเองก็มีอยู่เยอะมาก ถูกจับกินไปบ้างคงไม่เป็นไร  มันเกิดมาเพื่อเป็นอาหาร  สัตว์เล็กย่อมเป็นเหยื่อของสัตว์ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องแปลก นั่นคือหนทางของธรรมชาติ 

แม้เด็กจะเป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์ โลกที่สวยงาม ชีวิตที่มีความหวัง รวมทั้งเวลาในชีวิตที่ยังเหลืออีกยาวนาน  แต่สิ่งเหล่านี้อาจใช้ไม่ได้สำหรับลูกกบ ที่ต้องเกิดมาพร้อมกับความดิ้นรน ชีวิตทุกวินาทีอยู่แขวนบนความตาย  เทียบกันแล้ว จึงนับว่าลูกมนุษย์โชคดีมาก พวกเขามีโอกาสได้เรียนรู้ ได้เติบโต แม้ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าพวกเขาจะเป็นเช่นไร

แต่การได้มีชีวิตอยู่ก็เป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว ลูกกบตัวน้อยคงอยากบอกพวกเขาแบบนี้…

 

 

บ่ายวันรุ่งขึ้น ผมกลับไปที่บ่อน้ำ ไม่มีร่องรอยของลูกเหี้ย  ลูกกบมากมายกำลังตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำ มันพ้นจากระยะลูกอ๊อด ขางอกและหางหดหายไป กำลังเข้าสู่ช่วงวัยใหม่ของชีวิต  กบน้อยเกาะขอบบ่อเตรียมใช้ชีวิตในโลกใบใหม่ที่กว้างใหญ่กว่าเดิม

แต่จะมีกี่ตัวที่มีโอกาสได้เติบโตอยู่รอดต่อไป…

 

image006

ในธรรมชาติ ลูกสัตว์คืออาหารของสัตว์อื่น ลูกกบจำนวนมากต้องตาย  ลูกแย้หรือลูกเหี้ยก็เช่นกัน มันมีโอกาสถูกจับกิน ส่วนลูกมนุษย์อาจไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ซึ่งจำนวนของลูกสัตว์ที่เกิดนั้นแปรผกผันกับระยะเวลาในการดูแลของพ่อแม่  

เป็นเพราะความแตกต่างในการเลี้ยงดูของสัตว์แต่ละชนิด ลูกกบเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อแม่ และไม่มีใครมาดูแลปกป้อง มันจึงถูกล่ากินเป็นอาหาร ลูกเหี้ยก็ไม่มีแม่มาดูแล ต้องออกหาอาหารกินเอง แต่มีอัตรารอดสูงกว่าลูกกบ  ลูกแย้อาศัยอยู่ในโพรงที่ปลอดภัยและรออาหารจากแม่  ส่วนลูกมนุษย์นั้นมีพ่อและแม่คอยดูแลอย่างดี และได้ออกมาเที่ยวเล่นอย่างปลอดภัย แต่ถึงอย่างนั้นลูกมนุษย์ก็อาจเจอกับหลุมพรางมากมายระหว่างการเติบโต  การก้าวพลาดก็อาจทำลายชีวิตได้เหมือนกัน

เมื่อลูกสัตว์เหล่านี้ (จนถึงบรรทัดนี้ ผมก็ยังเกรงใจที่จะเรียกมนุษย์ว่าลูกสัตว์ แม้ว่าจะใช่ก็ตาม) เติบโตไปก็จะพบความจริงในชีวิตมากขึ้น และแน่นอนว่าต้องพบกับความโหดร้ายด้วยเช่นกัน

 

image007

 

นึกถึงลูกกบที่ต้องตาย สงสัยว่าทำไมพวกมันยังต้องพยายามดิ้นรน ทำไมจึงต้องตะเกียกตะกายขึ้นจากบ่อน้ำ  ทำไมลูกแย้ต้องออกมาจากรู ทำไมลูกเหี้ยต้องออกมาหาอาหาร มาเผชิญโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายถึงชีวิต แทนที่จะหลบอยู่ในที่ปลอดภัย  หรือทำไมเด็กๆ ต้องออกจากอ้อมกอดที่อบอุ่นของพ่อแม่ เดินทางไปสู่โลกภายนอก

คงเป็นเพราะสัญชาตญาณพื้นฐานที่สัตว์ทุกตัวต้องเติบโตและมีชีวตอยู่ต่อไป  ลูกสัตว์ทั้งสี่ต่างมุ่งไปสุ่จุดหมายเดียวกัน บนเส้นทางแห่งการดิ้นรนเพื่ออยู่รอด  คำตอบนี้เป็นสัจธรรม

แต่มันอาจมีอะไรมากกว่านั้น…

ผมพบอีกคำตอบในดวงตาเล็กๆ เหล่านั้น  สายตาที่พวกเขาจ้องมองกัน หรือสายตาที่มองออกไปยังโลกกว้าง โลกใบใหญ่ที่พวกเขาไม่รู้จัก โลกที่มีหลายสิ่งให้เรียนรู้  มีดินแดนที่พวกเขาจะได้ออกไปผจญภัย ได้สัมผัสและดำรงชีวิตอยู่กับมัน 

เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว อันตรายใดๆ ในโลก ก็ไม่อาจบดบังความสวยงามที่พวกเขามองเห็น…

ผมได้ยินลูกกบตัวน้อยบอกกับผมว่า

การได้มีชีวิตอยู่ เป็นสิ่งที่วิเศษที่สุดแล้ว  ·

สารบัญ ก้าวฯที่ ๓๖


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: