เมื่อครั้งปลาวาฬยังตัวเล็ก

15 07 2009

ไปที่ Blog "สวนอักษร"

โดย หนุงหนิง

เมื่อครั้งปลาวาฬยังตัวเล็ก

.

.

หนึ่งล้านปีก่อนมีปลาวาฬตัวหนึ่งอาศัยอยู่เพียงลำพังในทะเลสาบเล็กๆ กลางป่าลึก  ปลาวาฬตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าทาก  มันเป็นปลาน้อยจอมป่วน แสนซน มีชีวิตชีวา กระฉับกระเฉง ขี้เล่น และไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  อย่างไรก็ดีมันมีความทุกข์ใหญ่หลวง นั่นคือ ความตัวเล็กของมัน  มีคนได้ยินมันถอนหายใจอยู่บ่อยๆ ทุกคนตัวโตกว่าฉันหมดเลย โชคร้ายจังที่เกิดมาตัวเล็ก

ริมทะเลสาบมีต้นไม้ต้นหนึ่ง มีนกกระสาทำรังอยู่บนนั้น  นกกระสาตัวนี้ใช้เวลาทั้งหมดของมันไปกับการจ้องมองทะเลสาบ  ทันทีที่ปลาขึ้นมาหายใจบนผิวน้ำ มันจะจับปลาด้วยจะงอยปากที่ยาวของมัน และกลืนปลาลงไปทันที

อยู่มาวันหนึ่งปลาวาฬว่ายขึ้นมายังผิวน้ำ  มันต้องการจับแมลงปอซึ่งกำลังบินไล่กวดแมลงวัน  ขณะที่แมลงวันเองก็กำลังไล่จับตัวริ้น

นกกระสาบินโฉบลงมาปานสายฟ้าแลบ  มันใช้จะงอยปากคาบปลาวาฬ และนำกลับไปที่รังเพื่อจะได้กินสะดวกขึ้น  เมื่อถึงรังมันพูด:

.

เดี๋ยวชั้นจะกินเธอ แต่เธอบอกชั้นก่อนว่าเธอเป็นใคร ชื่ออะไร มีอาชีพอะไร  ถ้าไม่รู้ว่ากำลังกินอะไรอยู่ จะอร่อยได้ไงจริงมั้ย?”

ปลาวาฬตอบอย่างสิ้นหวัง ชั้นชื่อปลาวาฬ อาชีพตายเพราะหิว ชั้นเป็นใครน่ะเหรอ? เป็นปลาโชคร้ายที่สุดในโลก

ทำไมเธอจึงเป็นปลาโชคร้ายที่สุดในโลกล่ะ?” นกกระสาถาม

เพราะชั้นเกิดและโตในทะเลสาบที่เล็กจิ๋ว ในบ่อโคลนนี่ไงล่ะ  ชั้นไม่ได้เห็นโลกกว้าง  ชั้นสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างเพราะเกิดมาตัวเล็ก และตอนนี้เธอกำลังจะกินชั้น  จบกัน จะมีใครโชคร้ายกว่าชั้นอีกมั้ย?” ปลาวาฬตอบ

.

ความเจ็บปวดรวดร้าวของปลาวาฬกระทบใจนกกระสาอย่างจัง  มันพูดว่า แล้วถ้าชั้นไว้ชีวิตเธอ เธอจะทำอะไรต่อไป?”

ชั้นจะพยายามทุกวิถีทางให้ตัวชั้นโตขึ้น ใหญ่ขึ้น

ใหญ่ขึ้นแค่ไหน สองเท่าของตัวเธอตอนนี้น่ะเหรอ?”

ใหญ่กว่านั้น ใหญ่ขึ้นเป็นแสนเท่า

งั้นเชียว

จริงๆ

นกกระสาเกาหัวอย่างงๆ หลังจากได้ฟังคำตอบ  มันพูดว่า ชั้นว่าที่เธอตัวเล็กเป็นเพราะเธอเกิดและโตในทะเลสาบที่เล็กมากๆ  ทะเลสาบเล็ก ปลาก็มีขนาดเล็กตาม  ตอนชั้นเดินทาง ชั้นเคยเห็นทะเลสาบขนาดใหญ่มหึมาที่เค้าเรียกกันว่าทะเล  ถ้าเธอสามารถไปถึงทะเลสาบที่เรียกว่าทะเลนี้ได้ล่ะก็ แน่ใจได้เลยว่าเธอจะต้องตัวใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นมากๆ ใหญ่โตมโหฬารเลยล่ะ เพราะทะเลสาบที่เรียกว่าทะเลนี้กว้างใหญ่จริงๆ

ใหญ่แค่ไหน? สองเท่าของทะเลสาบที่เราอยู่รึเปล่า?”

สองเท่า? พูดเป็นเล่น! ใหญ่เป็นแสนเท่า

.

ปลาวาฬได้ยินดังนั้นจึงพูดว่า งั้นเธอก็กินชั้นเสียเถอะ  ยังไงชั้นคงไม่มีโอกาสได้เห็นทะเลสาบที่เรียกว่าทะเลอะไรนี่หรอก  กินชั้นซะ  อย่าพูดถึงมันอีกเลย

นกกระสาตอบ ไม่, เธอเป็นปลาน้อยที่ไม่เหมือนใคร ชั้นไม่อยากกินเธอ  ชั้นจะช่วยเธอเอง  เดี๋ยวชั้นใช้จะงอยปากคาบเธอแล้วบินพาเธอไปทะเลสาบที่เรียกว่าทะเล

ไม่เอาๆ  ใช้ปากคาบเนี่ยนะ  เกิดเธอหิวขึ้นมาก็กลืนชั้นแก้หิวน่ะซิ  ไม่เอาด้วยหรอก  ชั้นเดินเองไปดีกว่า  ส่วนเธอก็บินบนฟ้านำทางชั้นไป

.

เพื่อให้เข้าใจบทสนทนานี้จำเป็นต้องรู้ว่า ณ เวลานั้น ปลาทุกตัวมีตีน รวมถึงปลาวาฬด้วย  มันมีตีนขนาดเล็กสีดำรูปร่างคล้ายตีนเป็ดอยู่ข้างลำตัวแต่ละด้าน  ปลาวาฬใช้ตีนนี้เดินเล่นเวลาไม่มีอะไรทำ

จากนั้นทั้งสองก็ออกเดินทาง  ปลาวาฬเดินอย่างแคล่วคล่องว่องไวไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย  มันเดินผ่านป่า ทุ่งหญ้า หุบเขา  ในขณะที่นกกระสาบินกำกับเส้นทางอยู่บนท้องฟ้า  ทั้งสองเดินและบิน บินและเดิน  จนในที่สุดก็มาถึงแหลมเขียวชอุ่มซึ่งยื่นออกไปยังผืนน้ำสีครามกว้างสุดลูกหูลูกตา ที่เรียกกันว่า มหาสมุทร

ดวงอาทิตย์ทอแสงประกายเหนือท้องทะเลที่เงียบสงบ  ลอนคลื่นเล็กๆ นับล้านระยิบระยับภายใต้ดวงตะวัน  นกกระสาเกาะบนต้นไม้  และพูดว่า

.

พวกเรามาถึงแล้ว  นี่คือทะเลสาบที่เรียกว่าทะเล  เธอดำผุดดำว่ายให้หนำใจเลยนะ  ชั้นจะบินผ่านมาที่แหลมนี้สองครั้งในทุกๆ พันปี  ถ้าเธอมีอะไรจะบอกชั้น ก็มารออยู่ตรงนี้  ชั้นจะมองเห็นเธอ  เราจะได้คุยกัน

เธอจะมองเห็นชั้นได้ยังไง  ชั้นตัวเล็กออกอย่างนี้ ปลาวาฬพูด

อย่ากลัวไปเลย  ชั้นจะมองเห็นเธอ เพราะเธอจะตัวใหญ่ขึ้นจนชั้นมองเห็นได้แต่ไกล  ยังไงก็ตามอย่าลืมว่าเธอมีตีน  วันไหนเธอไม่ชอบทะเลแล้ว เธอก็ขึ้นมาบนดินแล้วเดินกลับบ้าน  ชั้นหมายถึงทะเลสาบของเราน่ะ

ใครจะอยากกลับไปบ่อโคลนนั่นกัน?” ปลาวาฬตอบอย่างถือดี

.

แล้วนกกระสาก็บินจากไป  ปลาวาฬลงไปในทะเลด้วยความดีใจเหลือล้น  ในที่สุดมันก็ได้มาอยู่ในสถานที่กว้างใหญ่  มันรู้สึกว่าตัวมันขยายใหญ่เป็นสองเท่า  มันว่ายน้ำอย่างมีความสุขสนุกสนาน  ทะเลกว้างใหญ่เหลือคณา  ยิ่งว่าย มันก็ยิ่งตัวโตขึ้น, เพื่อให้เรื่องสั้นลง, หนึ่งล้านปีผ่านไป  ปลาวาฬกลายเป็นปลาซึ่งมีขนาดใหญ่  ตัวมันใหญ่มาก ใหญ่มหึมา  มันหนักราวหนึ่งร้อยตัน  ลำตัวยาวอย่างน้อยร้อยเมตร  กินปลาเล็กปลาน้อยหนักนับตันในคราเดียว

ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีในช่วงสองสามล้านปีแรก  จากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป  ทะเลเริ่มไม่เหมาะกับมันเสียแล้ว  สาเหตุหลัก ฟังดูไม่น่าเป็นไปได้เลยคือ อาหารหาได้ง่ายเกินไป อุดมสมบูรณ์มากไป  ในทะเลสาบที่มันเกิดมันเคยหาอาหารด้วยความยากลำบาก  มันใช้เวลาตลอดทั้งวันในการหาอาหารใส่ปากท้อง  แต่ที่นี่ มันเพียงแค่ลอยตัว กระดกลำตัวขึ้นลงตามกระแสน้ำ อ้าปากให้กว้าง ปลานับล้านก็จะเข้าไปในปากอันกว้างใหญ่ของมันด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นถ้ำใต้น้ำ  และพากันว่ายเข้าไปในกระเพาะของมันเอง

baleno

เนื่องจากขาดแรงกระตุ้น ปลาวาฬจึงไม่เคลื่อนไหว  มันปล่อยตัวให้ไหลไปตามกระแสน้ำในมหาสมุทร  และเนื่องจากมันกินมากเกินไป จึงมีปัญหาเรื่องอาหารไม่ย่อย  มันอยู่ในสภาพง่วงเหงาหาวนอนตลอดเวลา   มันอ้วนขึ้น ไขมันห่อหุ้มไปทั่วตัวโดยเฉพาะส่วนหัวซึ่งกลายเป็นที่กักเก็บน้ำมันอย่างดี  ไขมันได้ซึมเข้าไปในสมอง มันจึงปวดหัวอย่างรุนแรงอยู่บ่อยๆ  นอกจากนอนและย่อยอาหารแล้ว  มันก็ไม่รับรู้เรื่องใดอีกเลย

ท้ายที่สุดด้วยความกลัว ปลาวาฬจึงไปปรึกษาหมอที่มีชื่อเสียงทั้งสี่ ได้แก่ ปลาไหลทะเล กุ้งล็อบสเตอร์ ปลาฉลาม และเต่าทะเล

หลังการตรวจวิเคราะห์อย่างละเอียด หมอวินิจฉัยโรคได้ดังนี้  ปลาวาฬป่วยเป็นโรคอ้วน ควรควบคุมอาหารที่ให้พลังงานสูง ดังนั้นพวกเราขอแนะนำให้กินมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ บางคนอาจสงสัยว่าทำไมคุณหมอจึงให้คำแนะนำที่ขัดแย้งกันเช่นนี้  เอ…ใครจะไปรู้ แต่นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้น

ปลาวาฬเริ่มรู้สึกเสียดายทะเลสาบที่ซึ่งมันเกิดและเติบโตมา  ที่นั่นเต็มไปด้วยชีวิต เปี่ยมไปด้วยชีวา มันรู้สึกดี แม้จะลำบาก! ปลาวาฬคิด ชั้นจะไปที่แหลมนั่น และรอนกกระสาบินผ่านมา  จากนั้นเหมือนกับคราวก่อน ชั้นจะใช้ตีนเดินกลับไปยังทะเลสาบที่รักของชั้น  ทะเลสาบเล็กๆ ปลาตัวเล็กๆ  ชั้นแทบรอเวลาที่จะได้กำจัดไขมันเยิ้มๆ นี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว

ปลาวาฬว่ายน้ำไปถึงแหลม  มันตั้งตารอนกกระสา  มันไม่ต้องรอนานแค่ราวๆ ห้าทศวรรษเท่านั้นเอง  และนั่น, ทันใดนั้นปรากฎจุดเล็กๆ สีดำบนท้องฟ้า  จุดนี้ขยายใหญ่ขึ้นๆ จนกระทั่งเห็นเป็นรูปทรงของนกซึ่งมีจะงอยปากและขายาว  นกกระสานั่นเอง  ทันทีที่นกกระสาเห็นหลังขนาดมหึมาของปลาวาฬซึ่งโผล่พ้นผิวน้ำราวกับเกาะๆ หนึ่ง มันบินลงมาและตะโกนว่า

.

หวัดดีปลาวาฬ  มีปัญหาอะไรรึเปล่า?”

ปัญหาก็คือชั้นไม่ชอบทะเล และชั้นไม่อยากตัวโตแล้ว  ชั้นอยากกลับทะเลสาบ อยากตัวเล็กเหมือนทาก

ง่ายจะตาย  เธอก็ขึ้นมาบนพื้นดินแล้วก็เดินกลับไปด้วยตีนเป็ดของเธอ  ชั้นจะบอกทางให้เธอเหมือนครั้งที่แล้ว  ในวงเล็บนะ เธอพูดถูก ตัวเล็กแต่เฉลียวฉลาดในทะเลสาบดีกว่าตัวโตแต่โง่ในทะเลเป็นไหนๆนกกระสาตอบ

.

ปลาวาฬดีใจมาก  มันว่ายน้ำเข้าไปใกล้ชายหาดบริเวณปากแม่น้ำ  อนิจจา! เหตุการณ์น่าเศร้าสลดก็เกิดขึ้น  ปลาวาฬพบว่ามันไม่มีตีนอีกต่อไปแล้ว  หรือพูดให้ถูก ตีนมี แต่ไขมันได้หุ้มไว้จนมองไม่เห็น  ปลาวาฬร้องครวญอย่างสิ้นหวัง  ให้ตายสิ  ชั้นไม่มีตีนอีกต่อไปแล้ว นกกระสา นกกระสาเพื่อนรัก  เธอช่วยชั้นหน่อยเถอะนะ  คาบชั้นไว้ในปากแล้วพาชั้นไปที่ทะเลสาบที  ชั้นจะไม่ลืมบุญคุณเธอชั่วชีวิต

นกกระสาหัวเราะพลางพูดว่า ปลาวาฬ ปลาวาฬเพื่อนรัก ไขมันได้เข้าไปในหัวเธอ และดึงเอาการคิดถึงหลักความเป็นจริงของเธอไปเสียแล้ว  เธอจะให้ชั้นใช้จะงอยปากคาบยักษ์อย่างเธอซึ่งหนักไขมันเป็นร้อยตันเนี่ยนะ?”

พูดดังนั้นแล้วนกกระสาก็บินจากไป  เหลือเพียงปลาวาฬอยู่ในมหาสมุทร  กระดกตัวขึ้นลงตามกระแสน้ำ และกินปลานับล้านๆ ตัว  บางคราวมันพ่นน้ำขึ้นมาในอากาศ และนั่นคือการสั่งน้ำมูกขณะร้องไห้ของมัน  มันร้องไห้และกิน กินและร้องไห้ เพราะคิดถึงวันเวลาที่มันเคยมีความสุขเมื่อครั้งยังตัวเล็ก

ด้วยเหตุนี้ในปัจจุบันบางครั้งเราจึงเห็นปลาวาฬขึ้นมานอนเกยตื้นบนชายหาด และตัวแห้งตายไปบนผืนทราย  มันคิดถึงสมัยมันยังตัวเล็ก  มันพยายามเหยียดตีนออกมาจากไขมัน แต่ทำไม่สำเร็จและตายไปอย่างสิ้นหวัง  จากนั้นชาวประมงก็จับมันแล่เป็นชิ้นๆ เพื่อเอาไขมัน  พวกเขาจึงเห็นตีนทั้งสองของมัน  ชาวประมงถามว่า ปลาวาฬมีตีนไว้ทำอะไร?”  พวกเขาไม่รู้ว่าปลาวาฬต้องใช้สองตีนนี้ในการเดินทางกลับทะเลสาบ เพื่อจะได้มีชีวิตชีวาและสติปัญญาอีกครั้ง

___________________________________________________

ผู้แต่ง:  Alberto Moravia

ชื่อเรื่อง:  Storie della Preistoria

ภาพประกอบ:  Flaminia Siciliano

ผู้แปล:  Nungning

สารบัญ ก้าวฯที่๓๕


คำสั่งกระทำ

Information

One response

15 07 2009
ก้าวฯที่ ๓๕ « ก้าว…รอ…ก้าว (ปีสอง)

[…] สวนอักษร : [หนุงหนิง] เมื่อครั้งปลาวาฬยังตัวเล็ก […]

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: