เมื่อความคิดกลายเป็นน้ำแข็งในอากาศ

1 07 2009

ไปที่ Blog "สวนอักษร"

โดย หนุงหนิง

เมื่อความคิดกลายเป็นน้ำแข็งในอากาศ

.

.

พวกคุณควรรู้ไว้ว่า เมื่อหนึ่งล้านปีก่อนบริเวณขั้วโลกอากาศหนาวเย็นกว่าปัจจุบันนี้มาก อุณหภูมิติดลบถึงหนึ่งล้านองศา  ด้วยความเย็นขนาดนี้ทุกอย่างกลายเป็นน้ำแข็งหมด  คุณอาจไม่เชื่อ แม้กระทั่งความคิดก็กลายเป็นน้ำแข็ง  ทันทีที่ใครคนหนึ่งคิด ตัวอย่างเช่น หนาวชิบเป๋ง!”  ทันใดนั้นเองบนศีรษะจะมีไอน้ำมารวมตัวกันเหมือนก้อนเมฆเล็กๆ ภายในบรรจุตัวอักษรคมชัดทำจากน้ำแข็ง มีน้ำหยดลงมาราวกับหินปูนที่ไหลย้อยลงจากเพดานถ้ำ อ่านได้ว่า หนาวชิบเป๋ง!”

ความคิดซึ่งกลายเป็นน้ำแข็งและมองเห็นได้นี้ ทำให้ผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณขั้วโลกไม่กล้าคิด เพราะเกรงว่าผู้อื่นจะอ่านความคิดของตนออก   ดังนั้นทั้ง หมี นกเพนกวิน แมวน้ำ สุนัข และเอสกิโม จึงไม่คิดอะไรทั้งสิ้น ที่นี่จึงเป็นโลกของคนใบ้  แต่พวกเขาเหล่านั้นเป็นใบ้ไม่ใช่เพราะว่า คิดไม่เป็น แต่เป็นเพราะพวกเขาอ่อนโยน และคิดถึงจิตใจผู้อื่น

ทศวรรษหนึ่งในช่วงหลายทศวรรษ  (อุปมาว่าคือ วันหนึ่ง)  สิงโตทะเลตัวหนึ่งนอนอยู่บนแผ่นน้ำแข็งเพื่ออาบไอเย็น  มันหลับตานิ่ง  ในหัวไม่คิดอะไรนอกจากคำนี้ บ๊ะ  ขณะเดียวกันบนหัวของมัน ปรากฎตัวหนังสือทำจากน้ำแข็ง อ่านได้ว่า บ๊ะ  มันต้องการบอกอะไร ไม่มีใครรู้

 

pic

         

ทันใดนั้นเองปลาไหลทะเลตัวหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากท้องทะเล  มันตะโกนเรียกสิงโตทะเลอย่างเริงร่าขณะส่ายหางไปมา

เฮ้  สิงโตทะเล ชั้นมีอะไรจะบอก

สิงโตทะเลพูดงึมงำ ว่ามาสิ เจ้าปลาไหล

ชั้นจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางครั้งสุดท้ายของชั้นให้ฟัง  ชั้นไปเที่ยวประเทศเขตร้อนมาเชียวนะ ที่นั่นร้อนจริงๆ ร้อนมาก! คิดดูสิ ที่เขตร้อนความคิดไม่กลายเป็นน้ำแข็ง

ล้อเล่นน่ะ!”

จริง จริ๊ง ยกตัวอย่างนะ เช่น ถ้ามีใครมองเธอ แล้วคิดว่า ก้นของสิงโตทะเลใหญ่เบ้อเริ่ม!” เธอก็จะไม่มีทางรู้ความคิดนี้ เพราะมันอยู่ในใจ  อากาศร้อนตับแตกขนาดนั้น ความคิดจึงไม่กลายเป็นน้ำแข็ง เลยไม่มีใครมองเห็น

ใครว่าชั้นก้นใหญ่เบ้อเริ่ม?”  สิงโตทะเลพูดอย่างขุ่นเคือง

ชั้นบอกแล้วไงว่าเป็นแค่ตัวอย่าง  ฟังนะ ทำไมเราไม่ไปจากขั้วโลกกันล่ะ ที่นี่เราคิดอะไรไม่ได้เลย เพราะทุกคนรู้ความคิดเราหมด  เราไปอยู่ประเทศเขตร้อนกัน แล้วเธอจะรู้ว่า การได้คิดอะไรโดยไม่ต้องกลัวนั้น เปี่ยมไปด้วยเสรีภาพ  ที่เขตร้อน ชั้นคิดอะไรเยอะแยะเลย

เธอคิดอะไรมั่งล่ะ?”

ก็หลายเรื่อง เยอะแยะมากมาย

เช่น?”

อืม…ไม่รู้สิ เช่น พระอาทิตย์มีสีเขียว หรือไม่ก็ สองบวกสองได้ห้า

พระอาทิตย์สีเขียวที่ไหนกัน! แล้วสองบวกสองได้สี่ต่างหาก

ก็ใช่ แต่มันเจ๋งใช่มั้ยล่ะ เธอสามารถคิดอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ โดยไม่มีใครรู้

 

ปลาไหลทะเลพยายามหว่านล้อมให้สิงโตทะเลเดินทางไปประเทศเขตร้อนกับมัน  บางทีสิงโตทะเลอาจไม่ตกลงปลงใจรวดเร็วขนาดนี้ ถ้าไม่เป็นเพราะ ขณะนั้นมีผู้ชายสามคน นุ่งห่มหนังสัตว์ ถือท่อนไม้เป็นอาวุธ เดินลงมาจากเรือซึ่งจอดเทียบแผ่นน้ำแข็ง

 

ณ เวลานั้น ที่ขั้วโลก ทุกคนมักมองไปยังท้องฟ้าเพื่อดูว่ามีความคิดซึ่งกลายเป็นน้ำแข็ง ปรากฎขึ้นบ้างหรือไม่  สิงโตทะเลมองไปยังบริเวณเหนือศีรษะของชายสามคนซึ่งถือท่อนไม้เป็นอาวุธ มันอ่านด้วยความกลัว  เดี๋ยวพวกเราฆ่าเจ้าสัตว์โง่ๆ พวกนี้ซักร้อยตัว  ตีมันที่จมูก  เอาไปทำกระเป๋ากับรองเท้าได้ตั้งเยอะแยะ  ทันทีที่สิงโตทะเลมองเห็นถ้อยคำเหล่านี้ซึ่งแวบขึ้นมา และละลายหายไปในอากาศ มันรีบไถลตัวลงจากแผ่นน้ำแข็ง  ปลาไหลทะเลว่ายน้ำนำมันไป  สิงโตทะเลใช้ครีบว่ายตาม  มันว่าย ว่าย และก็ว่าย  อุณหภูมิจากติดลบหนึ่งล้านองศา ขณะนี้สูงขึ้นไปเป็นหนึ่งล้านองศา  แม่เจ้า ร้อนอะไรอย่างนี้! ทะเลเดือดราวกับน้ำในหม้อ  แต่แทนที่ไฟจะอยู่ใต้หม้อ กลับอยู่บนหม้อ  ถึงขณะนี้สิงโตทะเลยังไม่คิดอะไร  เป็นเวลานับล้านๆ ปีที่มันมีชีวิตอยู่มาโดยไม่คิด  สมองมันยังคงเป็นอัมพาต  แต่แล้วขณะกำลังว่ายน้ำ มันก็ถามปลาไหลทะเล

 

ปลาไหล, ปลาไหลเพื่อนยาก, เธอกำลังคิดอะไรอยู่รึเปล่า?”

ว่าไงนะ

เธอคิดอะไรอยู่?”

ก็หลายเรื่องเกี่ยวกับเธอ

เช่น?”

อ่า, บอกไม่ได้หรอก เดี๋ยวเธอโกรธชั้น

 

สิงโตทะเลรู้สึกแย่  ที่ขั้วโลก, อย่างที่ได้บอกไป, ไม่มีใครคิดอะไรเกี่ยวกับผู้อื่น แต่ตอนนี้ปลาไหลทะเลกำลังอาศัยประโยชน์จากการที่สิงโตทะเลมองไม่เห็นความคิดมัน คิดเกี่ยวกับตัวมัน ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า เป็นเรื่องไม่ดีอะไรบ้าง  เจ้าสัตว์ขี้นินทา, โง่, ปากว่าตาขยิบ!  สิงโตทะเลเริ่มคิดถึงปลาไหลทะเลในแง่ไม่ดีขึ้นมาทันที และแน่นอนว่า ฝ่ายปลาไหลทะเลเองก็คิดถึงมันในแง่ไม่ดี

ผู้คนที่มันเจอในเขตร้อนมีพฤติกรรมเช่นเดียวกันนี้  พวกเขากล่าวชมสิงโตทะเล  ยินดีต้อนรับ, แหมหล่อจัง, จมูกเก๋ไก๋, ตาเป็นประกาย, หนวดสวย และอื่นๆ อีกมากมาย  แต่สิงโตทะเลแน่ใจว่า ถ้าเป็นที่ขั้วโลก เขาจะอ่านตัวหนังสือน้ำแข็งในอากาศได้ว่า ตานี่จะมาอยู่กับพวกเราจริงๆ เหรอเนี่ย, หน้าตาอัปลักษณ์, จมูกขี้ริ้วขี้เหร่, ตายังกะหมู, หนวดตก ฯลฯ  ในประเทศเขตร้อนทุกคนคิดตรงกันข้ามกับสิ่งที่พูด ความจริงข้อนี้ทำให้สิงโตทะเลอยู่ที่นี่อย่างขมขื่น

วันหนึ่ง กลางอ่าวกินี ภายใต้อุณหภูมิหนึ่งล้านห้าแสนองศา มีชายคนหนึ่ง ผิวคล้ำ ชื่อว่า แอฟริกาโน อยู่บนเรือ พร้อมกับภรรยาและลูกๆ  เขาร้องเพลงให้ปลาไหลทะเลฟัง มันฟังเขาอย่างปลาบปลื้ม จนถึงกับอ้าปากค้าง

 

ปลาไหลทะเล, ปลาไหลเจ้าเอย

แม่ทรามเชย ช่างงามหนักหนา

อรชรอ้อนแอ้น

รูปร่างงามตา

เจ้าสวยจริงหนา, ปลาไหลเจ้าเอย

 

ปลาไหลทะเลเคลิบเคลิ้มไปกับถ้อยคำไพเราะเหล่านี้ จนลืมนึกว่าไปว่า ในประเทศเขตร้อน ผู้คนพูดสิ่งหนึ่ง แต่คิดอีกสิ่งหนึ่ง  มันจึงเข้าไปใกล้เรือ  แอฟริกาโนเหวี่ยงแหลงไปอย่างว่องไว  ปลาไหลทะเลถูกจับ เขาหั่นมันเป็นชิ้นๆ  ทำซุป ทอด และกินมัน

สิงโตทะเลเห็นเหตุการณ์อันน่าสยดสยองนี้  มันถอยห่างออกมา และคิดว่า

น่ากลัวจัง! อ้า, ขอให้พวกเราที่ขั้วโลกจงเจริญ พวกเราไม่เคยคิดอะไร ถึงคิด คนอื่นก็เห็นสิ่งที่เราคิดหมด

อย่างไรก็ดี เนื่องจากความแปลกใหม่ในสถานที่ วัฒนธรรม และความขี้เกียจ สิงโตทะเลจึงไม่ได้เดินทางกลับขั้วโลก  ทำไมมันจะรับสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ล่ะ?  การสามารถคิดโดยไม่มีใครอ่านความคิดเราได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคิดตรงกันข้ามกับสิ่งที่พูดและทำ ได้ดึงดูดมันไว้  ดังนั้นสิงโตทะเลจึงยังอยู่ในประเทศเขตร้อน และเริ่มชินกับสิ่งนี้  แน่ละ, โลกแบบนี้ไม่ซื่อสัตย์และโปร่งใสเหมือนที่ขั้วโลก แต่การได้คิดอะไรโดยไม่มีใครรู้ ก็ชดเชยสิ่งที่สูญเสียไป  การปราศจากสิ่งภายนอกมาควบคุมนำไปสู่การพัฒนาอย่างคาดไม่ถึง  ตัวอย่างเช่น สิงโตทะเลสามารถคิดสิ่งที่สลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น เรียกว่าเป็นปรัชญาเลยทีเดียว  อะไรบ้างนะหรือ เช่น เราเป็นใคร? มาจากไหน? จุดมุ่งหมายในชีวิตคืออะไร?  เกิดมาทำไม? จากนั้นไปไหน?

สรุปแล้ว เป็นคำถามที่เราถามกันอยู่บ่อยๆ จำพวก ไม่ได้อยู่เพื่อกิน แต่กินเพื่ออยู่ใช่หรือไม่  คำตอบที่มันคิดได้คือ พวกเราเป็นสิงโตทะเล  มาจากขั้วโลก  เป้าหมายในชีวิตคือกินปลา เราเกิดมา เพราะพระผู้เป็นเจ้าสร้างเรามาให้เป็นสิงโตทะเลร่างยักษ์  ท้ายที่สุด เราจะละทิ้งประเทศเขตร้อน ซึ่งเต็มไปด้วยการโกหกหลอกลวง ไปยังประเทศซึ่งมีแต่ความซื่อสัตย์และจริงใจ คือที่ขั้วโลก

นี่คือบทสรุปการเดินทางของสิงโตทะเลในประเทศเขตร้อน  วันหนึ่งมันเบื่อกับการคิดอย่างหนึ่ง แล้วพูดอีกอย่างหนึ่ง มันจึงเดินทางกลับไปขั้วโลก  ใช่  มันคิด  ต่อจากนี้ไปไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว พักผ่อน อยู่นิ่งๆ ว่างๆ โดยไม่คิดอะไร อย่างน้อยๆ ก็ซักหนึ่งล้านปี!”

อนิจจา, เป็นแค่เรื่องละเมอเพ้อพก ที่ขั้วโลก บนแผ่นน้ำแข็งแผ่นเดิม สิงโตทะเลตระหนักว่า มันติดนิสัยชั่วร้ายมาเสียแล้ว  ถึงแม้มันจะพยายามบังคับใจตัวเองเพียงใด แต่ก็ไม่สามารถหยุดคิดได้  ความคิดของมัน ปรากฎขึ้นทันทีบริเวณเหนือหัวของมัน เป็นถ้อยคำเขียนด้วยน้ำแข็ง โปร่งใส สะท้อนแสงเป็นประกาย  หมี นกเพนกวิน แมวน้ำ และเหล่าปลาเล็กปลาน้อย เห็นความคิดซึ่งกลายเป็นน้ำแข็ง จึงพากันวิ่งหนีมัน  เนื่องจากที่ขั้วโลก การคิดถือเป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้องเหมาะสมอย่างยิ่ง เปรียบเทียบกับบ้านเรา เหมือนกับการเดินเปลือยกายบนท้องถนนเลยทีเดียว

ฝ่ายสิงโตทะเลที่น่าสงสาร เมื่อเห็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่พยายามหลบเลี่ยง และหนีหน้ามันไป มันจึงอดคิดถึงพวกนั้นในแง่ร้ายไม่ได้  ความคิดที่ปรากฎในรูปของก้อนเมฆ ภายในบรรจุตัวอักษรทำจากน้ำแข็ง เต็มไปด้วยคำปรามาสและผรุสวาทมากมาย  ทำให้หลุมที่กั้นกลางระหว่างสิงโตทะเลและประชากรในขั้วโลกยิ่งดิ่งลึกจนไม่สามารถข้ามผ่านไปได้  ในไม่ช้าบนแผ่นน้ำแข็งจึงเหลือสิงโตทะเลอยู่เพียงตัวเดียว และมันต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเช่นนี้ตลอดไป

จากวันนั้นจวบจนวันนี้ อุณหภูมิที่ขั้วโลกสูงขึ้น  ความคิดไม่กลายเป็นน้ำแข็งอีกต่อไปแล้ว  ไม่มีใครมองเห็นความคิดใคร แต่กระนั้นสิงโตทะเลก็ชินกับความโดดเดี่ยวอ้างว้าง  มันไม่สุงสิงกับผู้คน และอยู่บนแผ่นน้ำแข็งเพียงลำพัง  มันกำลังคิด มันคิดอะไร?  มันคิดถึงช่วงเวลาที่มันเคยไม่คิด เนื่องจากความคิดเป็นสิ่งที่มองเห็นได้  ช่วงเวลาที่ปราศจากความคิดเป็นช่วงเวลาที่งดงาม แม้จะหนาวเหน็บไปบ้างก็ตามที!

 

___________________________________________________

ผู้แต่ง:  Alberto Moravia

ชื่อเรื่อง:  Storie della Preistoria

ภาพประกอบ:  Flaminia Siciliano

ผู้แปล:  Nungning

issue-34-design-02t


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: