ปิคโคเล็ตโต

1 06 2009

ไปที่ Blog "สวนอักษร"

โดย หนุงหนิง

ปิคโคเล็ตโต

.

.

เสียงที่ดังผ่านผนังซึ่งรัดแน่นเข้ามามีทั้งเสียงบ่นงึมงำและเสียงหัวเราะ ผนังทำให้เสียงเหล่านั้นฟังดูนุ่มลง น้ำทำให้เกิดเสียงสะท้อน  แยกเสียงเหล่านั้นออกเป็นสระ  คำ เสียงสูง พยัญชนะเดี่ยว พยัญชนะคู่ สระประสม  เสียงรัว และอีกสารพัดเสียง

ปิคโคเล็ตโตนั่งคุดคู้อยู่ในนั้น ที่นั่นอบอ้าว  เขาม่อยหลับไปตั้งแต่เช้าจนถึงค่ำโดยไม่อนาทรร้อนใจกับปัญหาและความวิตกใดๆ  เขารู้สึกว่าเขายังไม่พร้อมที่จะออกไปเผชิญโลกภายนอก และเขาได้ตัดสินใจแล้วว่าจะหลบอยู่ในนั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ข่าวสารจากภายนอกไม่ค่อยจะสู้ดีนัก  ในบ้านอากาศหนาว  เพราะขาดแก๊สสำหรับเครื่องทำความร้อน  บ้านมืดมิดไปหลายชั่วโมง เพราะไฟฟ้าดับ  ผู้คนต้องสัญจรด้วยเท้า เพราะไม่มีน้ำมัน นอกจากนี้ยังขาดแคลนเนื้อสัตว์ กระดาษ เส้นปอ ถ่าน ผ้าขนสัตว์ น้ำนม งาน ไม้ ขนมปัง ความสงบสุข ครีม แป้ง เกลือ สบู่ การพักผ่อน และซะลามี (ไส้กรอกหมูปนเนื้อวัว- ผู้แปล)  สรุปแล้วขาดแคลนเกือบทุกอย่าง ไม่มากก็น้อย

ปิคโคเล็ตโตไม่อยากออกไปข้างนอกเลย เขาไม่อยากอยู่ในโลกซึ่งมีแต่ธรณีพิบัติและความหิวโหย, การเสี่ยงโชคและความล้มเหลว, ภาษีและการเจ็บไข้ได้ป่วย, การฉ้อฉลและความรุนแรง, คำตำหนิและการโกหกหลอกลวง, ความยุ่งยากในการติดต่อราชการและความหงอยเหงาเศร้าซึม, งานผิดกฎหมายและความตาย, ฝ่ายซ้ายสีแดงและอีกฝ่ายสีดำ

ใครทำให้ผมต้องเข้าไปอยู่ในโลกแบบนี้?” ปิคโคเล็ตโตพูด

ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จะซุกตัวอยู่ตรงนี้ ว่ายน้ำนิด พลิกตัวหน่อย จากนั้นก็นอน ถ้าสถานการณ์ไม่ดีขึ้น ผมจะไม่ออกไปจากที่นี่ ปิคโคเล็ตโตบอกกับตัวเอง แต่เขาหารู้ไม่ว่าคนตัดสินใจไม่ใช่เขา

วันหนึ่งขณะกำลังนอนหลับตามปรกติอยู่นั้น เขาได้ยินเสียงน้ำดังคลั่กๆ  เสียงความเคลื่อนไหวแปลกๆ  และเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด เขาได้เสียงเครื่องยนต์ เสียงไซเรน เสียงบ่น กำลังเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ปิคโคเล็ตโตซุกตัวอยู่ในที่หลบภัยของเขา  เขาพยายามเอามือจับผนังไว้ เพราะรู้สึกเหมือนตัวกำลังจะไถลออกไป  เขาไม่อยากไปอยู่ในที่ที่เขาได้ยินแต่สิ่งแย่ๆ  เขาพยายามขืนตัวไว้ แต่ไม่เป็นผล ตัวเขาไถลออกไป  เขารู้สึกเหมือนมีมือแข็งแรงมาจับที่ขาของเขาแล้วดึงขึ้น  ถึงตอนนี้เขาไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว แสงสว่างเจิดจ้าจนเขาต้องหลับตา เขาวาดแขนไปมาเหมือนตอนว่ายน้ำ แต่รอบๆ ตัวเขามีแต่ความว่างเปล่า, อากาศ, ไม่มีอะไรเลย, มีเพียงสองมือที่จับขาเขาไว้แน่นเพื่อห้อยหัวเขาลง

พวกเค้าต้องการอะไรจากผม?” ปิคโคเล็ตโตถามตัวเอง ดูสิ! ไร้มารยาทสิ้นดี มาจับหัวผมห้อยลงเหมือนไก่

ทันใดนั้นเอง เขาถูกตีก้นเปลือยเปล่าสองครั้ง ผมทำอะไรผิด? ทำไมต้องทำแบบนี้กับผม?” เขาตะโกนสุดเสียง เขาอยากจะประท้วง อยากขอความชัดเจน อยากบอก อยากวิพากษ์วิจารณ์ แต่เสียงที่ออกจากปากเขามีเพียงสระสองตัวและเครื่องหมายอัศเจรีย์สองอัน รอบๆ ตัวเขามีเสียงแสดงถึงความรู้สึกยินดี แต่ทำไมไม่รู้ เขาไม่เห็นยินดีด้วยเลย


ผู้แต่ง: Luigi Malerba

ชื่อเรื่อง: Storiette e Storiette tascabili

ผู้แปล: Nungning

 

สารบัญ ก้าวฯที่ ๓๒


คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: