รักษ์เพราะรักกับธิวลักษณ์ บุนนาค

1 03 2009

ก้าวต่อก้าว โดย สารากร

รักษ์เพราะรักกับธิวลักษณ์ บุนนาค

  .

  .

มีคำถามอยู่มากกว่าเรารักกันเพราะอะไร ใครหลายคนอาจมีคำตอบของคำถามโลกแตกนี้ แต่สำหรับบางคนคำตอบอาจกำลังเกิดขึ้นในขณะรักก็ได้

ดิฉัน ได้มีโอกาสรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอมีมุมมองในเรื่องของความรักที่อาจเรียกได้ว่า มีความพอเหมาะ พอควร และเรียนรู้อย่างทำความเข้าใจในรัก เธอมีชื่อเล่นน่ารักๆว่าเจ๋ หรือ ธิวลักษณ์ บุนนาค พนักงานบริษัทที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับปลาและพันธุ์ไม้น้ำสวยงาม เธอยังบอกกับดิฉันอีกนะว่า ปลาทองไม่ได้ความจำสั้นจนถึงขนาดจำอะไรแสนยาก ซึ่งแน่นอน กับความรักของคนที่ลืมง่ายก็คงไม่ง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว

ลองมาอ่านความคิดของเธอกันนะคะ บางที เราอาจต้องทบทวนความรักษ์เพราะรักได้เติบโตจากเธอเข้าก็ได้

  .

https://kaawrowkaw2.files.wordpress.com/2009/03/sarakorn26.jpg

  .

  .
สารากร : มีความรักครั้งแรก อายุเท่าไหร่คะ
ธิวลักษณ์ : puppy love ป. 6 อายุสิบสองได้คะ

สารากร : ตอนนั้น เด็กผู้ชายคนนั้น ตามสเปกไหมคะ
ธิวลักษณ์ : จากนิสัยใจคอก็ใช่เลยคะเขาเป็นคนเรียนเก่ง แถมใจดีอีกต่างหาก เป็นการแอบรักคะ เขาไม่รู้หรอกว่าพี่แอบปลื้มเขารู้สึก จะมีแต่แอบรักนะ ชีวิตนี้ (หัวเราะ)

สารากร : รู้สึกยังไงคะ กับความรักที่เกิดขึ้นแบบนี้ แอบรักเขาเท่านั้น
ธิวลักษณ์ : ตอนไหนคะ ถ้าเป็นตอนเด็กๆก็ยังไม่รู้ภาษาเท่าไหร่แค่คิดว่า อืม…เราแอบชอบคนนี้เราอยากเอาขนมฝากเขาทุกวันเลย หรือไม่ก็นั่งทำการบ้าน ทำงานกลุ่มด้วยกัน เป็นความรู้สึกดีๆมากกว่า

สารากร : นั่นก็แปลว่าสุขใจที่ได้รัก (ข้างเดียว) เท่านั้นหรือคะ
ธิวลักษณ์ : คะ มีรอยยิ้มคะพอโตเป็นวัยรุ่นจากการแอบรักที่ไม่ได้คิดอะไรมากมายก็อยากให้เขา (คนที่เราแอบชอบ) มี feed back อะไรกลับมาบ้างความรัก มุมมอง ความรู้สึก มันเปลี่ยนตามกาลเวลา สถานการณ์ บุคคล อายุที่มากขึ้น ประสบการณ์ที่เจอ บุคคลที่พานพบ มันให้รายละเอียดอะไรๆมากมาย มันสอนเรามากมายจริงๆพอเราโตขึ้น แล้วเราได้คิดมากขึ้น เราจะเข้าใจทุกๆอย่างเอง

สารากร : แล้วกลัวการมีความรักหรือเปล่าคะ
ธิวลักษณ์ : มีความรักหรอ กลัวบ้างบางครั้งขึ้นอยู่กับว่าเราคาดหวังอะไรไว้บ้าง

สารากร : แล้วคาดหวังอะไรกับความรักคะ
ธิวลักษณ์ : ตอนยังไม่รู้จักความรักดีพอ เราคาดหวังการได้รักตอบการให้คนที่เรารู้สึกดีด้วย เค้าทำดีกับเราบ้างหรือมีใจให้เราบ้างต่อๆมาเริ่มเข้าใจธรรมชาติของความรัก ว่ามันไม่สามารถบังคับหรือควบคุมให้เป็นอย่างใจเราต้องการได้หรอกความรักมัน เป็นอะไรที่ยืดหยุ่นได้ผ่อนหนักผ่อนเบาได้ขอแค่อย่ายึดติดเพราะมันไม่มีอะไร ที่จะคงเดิมได้เสมอหรอกมันไม่แน่นอน รักให้เป็นหนะ รักอย่างปล่อยวาง ดูความรักค่อยๆโตเริ่มจากใจเราก่อนามันพร้อมที่จะมีใครซักคน มาร่วมแชร์ความรู้สึกอันนี้ ก็ว่ากันแต่ถ้ามันไม่พร้อม เราก็รอต่อไปทำใจให้สบาย

สารากร : มีข่าวมากมายเลยว่า คนเราทำร้ายกันเพราะความรัก คิดอย่างนั้นหรือเปล่าคะ ว่ารักก่อให้เกิดพิษ
ธิวลักษณ์ : รักหรือหลง แยกให้ถูก หากรักนั้น เป็นการยืดว่า นี่ของฉัน นั่นของข้า นั่นคือยึดติดพวกนี้ไม่ใช้สติปัญญา รักแบบหลง ใช่ว่าเราไม่เคยมีรักแบบนั้นเราเคยมีรักหลง ไม่สนใจใครจะว่ายังไง แต่ถามว่า เราจะหลงอย่างนี้ตลอดชีวิตหรอเราหลงผิด หลงทางต่างหากเราคิดว่ารักไม่ก่อให้เกิดพิษจิตใจคนต่างหากที่เป็นพิษหากไม่ เข้าใจความรักดีพอ อารมณ์ อื่นๆจะเข้ามาแทน อารมณ์ที่ว่า คือ อิจฉา ริษยา มีทิฐิ โกรธ หลงหากเรารักอย่างใจบริสุทธิ์ คิดปรารถนาดีวามสุขอันเกิดจากการได้รักจะไปไหนเสีย แค่เรารู้สึกนึกรักใครซักคนได้ ก็เป็นสิ่งวิเศษแล้ว แต่การได้รับรักจากใครซักคนนั้น ยิ่งวิเศษกว่า คิดดูสิ คนเราร้อยพ่อพันแม่ไม่รู้จักกันทางสายเลือดไม่สัมพันธ์กันทางวงศาคณาญาติแต่ เราก็มารักกันได้มันแปลกไหมหละรักกัน ดูแลกัน จนเฒ่า จนแก่ อันนี้ขอพูดในแง่ของรักหนุ่มสาว ถ้าเป็นรักแบบเพื่อน แบบพ่อแม่พี่น้องอันนั้นเป็นความรักที่บริสุทธิ์อยู่แล้ว

สารากร : ขอนอกเรื่องนิดนึงนะคะ เคยมีคนเปรียบความรักของคนขี้ลืมว่า ความจำสั้นเหมือนปลาทอง แล้วจริงหรือเปล่าคะ ที่ ปลาทองความจำสั้น
ธิวลักษณ์ : ไม่จริงคะเป็นแค่มุกตลกมุกนึงเท่านั้น คำถามเดียวกันกับคนที่เราแอบรักเคยถามเลย (หัวเราะ) พูดตามหลักกายวิภาคปลาทองมีอวัยวะส่วนที่เป็นสมอง มีความจำจำได้ว่า ใครให้อาหาร ให้ตรงไหน ช่วงเวลาไหน มันเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ่งเพื่อความอยู่รอดหนะ ต้องรู้ว่า จะหาอาหารเข้าปากได้ยังไง จะได้มีชีวิตอยู่แล้วมันก็มีพฤติกรรมด้วยถ้าเราสังเกตดีๆ เราจะเรียนรู้ได้

สารากร : ถ้าหากว่า คนเราลืมกันง่าย จะดีกว่าไหมคะถ้าเราจะลืมว่าเคยรักใครที่ทิ้งเรา
ธิวลักษณ์ : เรื่องนี้ก็อยู่ที่มุมมองอีกหละ ก่อนที่เขาทิ้งเราเราเคยมีช่วงเวลาดีๆกับเขานะเราอยากลืมช่วงนั้นด้วยหรอ เสียใจ เสียดายเวลา แย่เลยแล้วเราจะมาคบกันทำไมมีความทรงจำสิดี ลืมกันง่าย มันก็ไม่มีอะไรให้นึกถึงสิแล้วรู้ไหม ความทรงจำมีค่ามากมายเพราะมันจะอยู่ในใจ ในสมองเราหาซื้อที่ไหนก็ไม่ได้ตีค่าเป็นเงินก็ไม่ได้เพราะมันสูงค่าไง

สารากร : แสดงว่า ยินดีจ่ายค่าของความปวดร้าว เพื่อแลกกับการถนอมความทรงจำเหล่านั้นไว้อย่างนั้นหรือคะ
ธิวลักษณ์ : มันเกิดขึ้นในแค่ช่วงเวลา ช่วงเหตุการณ์นั้นๆ กับบุคคลนั้นๆแค่ครั้งเดียวชีวิตคนเราไม่ใช่เทป ไม่ใช่ซีดี ดีวีดี ที่สามารถ rewind forward ได้ขึ้นอยู่กับเรามองอีกหละถ้าคิดอย่างนั้น แสดงว่าเรารักเขาแบบหวังผล เราถึงปวดร้าวสมมติว่าเราปวดร้าวก็ได้ แต่มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้มซะอีก ที่เรามีความทรงจำกับใครคนนึง ถามซิ ถ้าเราเกิดเป็นอย่างอื่น เราจะมีโอกาสมีความทรงจำแบบนี้มั้ยนี่ดีแล้วเรามีโอกาสมีความรัก เราได้แสดงความรักเรามีความรู้สึกนึกคิด เราไม่ใช่หุ่นยนต์เราหายใจได้เรารู้สึกถึงความรักอันแสนวิเศษได้เป็นไง รู้สึกดีแค่ไหน มันอธิบายมาเป็นคำพูดไม่ได้หรอกทุกคนที่เคยมีความรัก จะรับรู้ความรู้สึกนี้ได้

สารากร : ดูเหมือนว่า "ได้รัก" คือนิยามการแสดงความรักของพี่ไหมคะ
ธิวลักษณ์ : ได้รู้สึกรักเป็น level ปฐมบทมันเป็นเรื่องของความรู้สึกเริ่มแรกเลยส่วนที่ตามมา มันเป็นรายละเอียดแล้วแต่กันแต่ละเหตุการณ์ สถานการณ์ บุคคลอารมณ์

สารากร : คำถามสุดท้ายนะคะ เราจะรู้ความลับของความรักได้อย่างไรคะ ที่จะทำให้ความรักยังคงคือความรักเสมอไป
ธิวลักษณ์ : สติและปัญญา จะคอยดูอารมณ์ ความรู้สึก ควบคู่กัน มันเป็นเรื่องธรรมชาติมันไม่ใช่ความลับ มันเป็นเรื่องปกติ

สารากร : ที่เราสามารถสร้างได้ ใช่ไหมคะ
ธิวลักษณ์ : ไม่ต้องลงมือ ลงแรงสร้างอะไรเลยมันอยู่ในส่วนลึกของจิตใจแต่ละคนเพียงแต่เจ้าตัว จะค้นเอามันมาใช้ได้อย่างไรต่างหาก ความรู้สึกนะเราไม่ต้องสร้าง ไม่ต้องบังคับ ไม่ต้องพยายาม มันเหมือนเป็นจิตใต้สำนึกเริ่มจากรักตัวเอง รักคนรอบข้างขยายวงออกไปเรื่อยๆทุกอย่างให้มันตั้งอยู่ในความพอดี แค่นั้นเอง

ดิฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ใดๆก็ตามที่ทำให้รักได้หล่อเลี้ยงโลก และความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ขอให้ได้ทำเถิดค่ะ ขอให้รักษ์เพราะรักได้เกิดขึ้นเสมอไป.

    .

  .



[สารบัญ – ก้าวฯที่ ๒๖]

 

Advertisements

คำสั่งกระทำ

Information

One response

1 03 2009
สิญจน์ สวรรค์เสก

-รักษ์เพราะรักกับนายสอ-

“พี่สอคะ”

“จ๋า”

“พี่มีความรักครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่คะ?”

“อืมม ตอนอายุ11,12ได้กระมังคุณน้อง ต้นรักเริ่มเกิดตั้งแต่ป.5 เติบโตและเบ่งบานเต็มที่ตอนอยู่ป.6”

“อุ๊ย เด็กแก่แดด”

“อ่ะ นั่นแน่ หลอกด่าพี่ชะมิ”

“เปล่าค่ะ น้องพูดความจริง…พี่สอเคยแอบรักใครหรือเปล่าคะ?”

“เยอะแยะตะแป๊ะไก๋”

“ใครบ้างคะ?”

“แพนเค้ก, นุ่น, Lula, นาตาชา, พี่นก, พี่หน่อย, พี่จินนี่, ซ้อเจ็ด…..”

“พอๆๆๆ ค่ะ น้องไม่อยากฟังอีกแระ…พี่สอว่าปลาทองความจำสั้นจริงไหมคะ?”

“ไม่รู้ดิคุณน้อง พี่ไม่เคยมีเพื่อนเป็นปลาทองสักที…แต่ พี่คิดว่า ถ้าเราลองจับมันมาทอดกระเทียมพริกไทยดูบ้าง ก็น่าจะโอ’เหมือนกันนะ”

“หว๋าย น่ากลัวจัง…นิยามของความรักสำหรับพี่สอแล้วคืออะไรคะ?”

“คือความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันจ๊ะ”

“ค่ะ แล้วน้องจะขอสัมภาษณ์พี่อีกในคราวหน้านะคะ”

“โอเช คุณน้อง…ชัวร์ ได้ซำเหมอ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: