เรื่องจากปก โดย กีรติ
เมื่อขนนกกระจายทั่วฟ้า ใครกันที่คว้ามันกลับคืน
.
.
กิจกรรมภาคดึกของฉัน นอกจากนั่งอ่านข่าวแล้ว วันไหนที่ลากขาลงมาอยู่ข้างล่างได้ ก็จะดูโฆษณาที่ปล่อยมาเป็นระยะราวกระสุนเริงระบำ มีโฆษณาชิ้นหนึ่งที่ฉันสนใจมาก เกี่ยวกับการช่วยเพื่อน ช่วยโลก ภาพของน้ำใจที่เพื่อนมีให้กันทำให้คนเพื่อนน้อยอย่างฉันสะท้าน โฆษณาเพียงไม่กี่วินาทีสามารถดึงฉันไปสู่ห้วงเวลาที่แสนอบอุ่นและหนาวเหน็บได้ในเวลาเดียวกัน
ฉันเพิ่งเดินจากเพื่อนรักมาเมื่อไม่กี่วันก่อน ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่า โฆษณาเหล้าเบียร์หลายชิ้น ตอกย้ำเรื่องมิตรภาพหนักหนา แต่ในความเป็นจริงแล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
เพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่ครั้งยังเดินไม่คล่องในแวดวงการทำงาน จนมาถึงขั้นที่เอาตัวรอดได้ ผ่านเรื่องเลวร้ายมาด้วยกัน มันไม่ต่างจากผลงานโฆษณาที่นำเสนอภาพลักษณ์และเครื่องยืนยันคุณภาพและความมั่นคง แต่สำหรับใจมนุษย์ มันก็ไหวกลิ้ง แปรเปลี่ยน เช่นกันกับเรื่องมิตรภาพที่แตกสลายของฉัน ที่อยากเหลือเกินที่จะได้ยินคำนั้นจากเพื่อน “เพื่อเพื่อนเราให้นายหมดเลย” เช่นในโฆษณา
บางครั้งเราที่อยากดีดตัวเองให้เข้าไปในภาพมายาและอุดมคติสร้างสรรค์เช่นในโฆษณาทั่วไป แต่นี่คือเครื่องหมายที่ยืนยันความปรารถนาและรสนิยมที่บอกว่ามนุษย์มีความละเอียดและละไมเพียงพอที่จะยิ้มให้กับอะไรที่ไม่ใช่ในชีวิตจริงๆ
โฆษณาก็คือโฆษณา นอกจากสื่อสินค้าทางตรงแล้วยังมีทั้งภาพลักษณ์ และการตอกย้ำความเก่าแก่ของสินค้าเอาไว้ บางคนถึงกับชอบดูภาพยนตร์โฆษณาเสียด้วยซ้ำ
ถ้าหากการโฆษณาเป็นสื่อที่เข้าถึง กระจายทั่ว จะขอเปรียบว่า การโฆษณาเป็นดั่งขนนกที่บางเบาและลอยกระจายทั่วท้องฟ้าได้หรือไม่ และเมื่อมันกระจายไปทั่วแล้วใครกันที่จะคว้ามันกลับคืน
คุณหรือใคร มันจึงไม่ต่างจากการนินทาเลย •
.
ความเห็นล่าสุด