จากหยาดน้ำค้าง

"จากหยาดน้ำค้าง" . 1. โอ้หยาดน้ำค้างแห่งเช้า สายลมหยอกเย้าเจ้าไหว แดดฉายประกายเรืองไร สะท้อนในวอมวาวเจ้านั้น ยิ่งลมกระเซ้ากระซิก ใบพฤกษ์พลันพลิกไหวสั่น เจ้าหยาดเจ้าหยดลงพลัน ลดหลั่นที่เกาะที่กุม แตะแต้มตรงนั้นตรงนี้ จนพร่างประกายพกฤษ์พุ่ม ชื่นหอมละอองคลี่คลุม เจ้าทำข้าลุ่มหลง "เช้า" . 2. ไม่ว่าย่างไปทางไหน งามจนสิ้นไร้ความเศร้า นกน้อยซุกซ่อนในเงา ขับเพลงบทเก่าให้ฟัง ว่า.."มรสุมบนฟ้า ถูกพาพัดไปอีกฝั่ง โลกนี้น่ารักน่าชัง เถิดนั่งฟังเราจำเรียง ดูแดดพิรี้พิไร ย้ายไปอาบตามเฉลียง บางไม้ผลิยอด ริมระเบียง บางดอกเลื้อยเคียง เรียงระบำ ลานโน้น ผีเสือ – ดอกหญ้า เชื้อเชิญให้ไปดื่มด่ำ ขณะแดดสายทอดลำ ฉ่ำชื้นอณูแห่งเช้า มา…. คว้าปรารถนาของเจ้า ชีวิตซึมซับรับเอา ความบริสุทธิ์เพียงนี้ ดั่งหยาดน้ำค้างแห่งเช้า พรมเพราไปเสียทุกที่ ดั่งหยาดน้ำคำกวี คลี่เคลื่อนสู่ห้วงภายใน" . 3. บทเพลงจากนกกาลนาน ขับขานมากจากพฤกษ์ไม้ ขณะตัวหนึ่งผละไป เริ่มต้นตัวใหม่คีตการณ์ หยาดน้ำค้างอ่อนเยาว์ ย่างก้าวที่ข้าย่ำผ่าน ข้ารับรู้ ความเบิกบาน ผ่านจิตวิญญาณแห่งเช้า "ข้ารับรู้ เบิกบาน  -  ผ่านหยาดน้ำค้างแห่งเช้า"

กวิสรา  23  ตุลาคม 2552  เกือบบ่ายสาม ฝนยังตก