.
การเดินทางในบางเช้า
.
|
พอลอดผ่านม่านเขียวเหลือเสี้ยวแดด ทองกวาวแสดบานแต่งลมแล้งหนาว ที่ระยับจับหญ้าเป็นป่าดาว คือน้ำค้างพริบพราวจากหยดเย็น . ทุกวันตื่นทอดน่องท่องตะวัน พบลมสั่นน้ำค้างพร่างลงเล่น พบใบไม้ไหวพลิ้วริ้วโอนเอน พบแดดเต้นวูบวับกับเสียงนก . ไกลเท่าไรกว่าเราจะพบรัก ช่างไกลนักกับวันระเหินระหก จากเช้างามยามนี้ที่เพ้อพก อาทิตย์ตกยังว่างเปล่าเราคอยใคร . หนทางอาบแสงเดือนห่มแสงวัน ณ ที่นี่ที่นั่นก็ไปได้ ไปสู่แดนแสนหวานบานดอกไม้ สู่เวิ้งไกลข้ามฟากมหรรณพ . . แต่ไม่เคยไปถึงซึ่งความรัก พบแต่ความแตกหักและจุดจบ ไกลเท่านั้นฝันใฝ่ไปค้นพบ ใกล้เท่านี้น้ำตากลบไปทุกเช้า . เศร้าที่สุดเพียงเพราะไม่พบรัก เช้างามจักอ้างว้างจนแสนเศร้า เดินเก็บดอกไม้ร่วงมาแนบเนา พรุ่งนี้เล่า… จะใฝ่ใดในชีวิต . กวิสรา |
ไปเดินที่ไหนกันหนอ ถึงได้พบเจออะไรเยี่ยงนี้
ที่กรุงเทพฯ…เดินยังไม่พ้นซอยก็เจอแต่รถ