โดย หนุงหนิง
ขนหมู
.
ในบรรดาหมูในฟาร์ม มีหมูอยู่ตัวหนึ่งอยากมีขนดกหนาเป็นเงางามเหมือนขนของหมาและแมว มันจึงรู้สึกอายที่มีขนแข็งสั้นสากอยู่ไม่กี่เส้น
เมื่อมันเห็นหมาและแมว มันรีบวิ่งไปซ่อน ตัวมันกลายเป็นสีแดงด้วยความอับอาย สำหรับหมูตัวอื่นๆ ในฟาร์ม ไม่มีหมูตัวไหนอายขนของมัน และก็ไม่มีใครเคยล้อพวกมัน
เมื่อหมาและแมวรู้ว่าเจ้าหมูตัวนี้อยากมีขนสวยเหมือนพวกมัน พวกมันจึงวิ่งตามหลังหมูและหัวเราะเยาะใส่มัน แม้กระทั่งแม่ไก่ในฟาร์มก็พลอยผสมโรงล้อเลียนมันไปด้วย
เจ้าหมูที่น่าสงสารไม่รู้จะทำอย่างไรดี มันอยากให้เพื่อนๆ หมูของมันรู้สึกอายเหมือนมัน แต่หมูตัวอื่นๆ กลับเดินไปรอบๆ ฟาร์มอย่างสบายอกสบายใจด้วยขนสั้นสากที่ขึ้นหร็อมแหร็ม
เจ้าหมูของเราจึงไปยังเล้าของเจ้าคณะสุกรเพื่อปรึกษาปัญหา หมูชราอธิบายให้มันฟังว่าที่หมา แมว และไก่ ล้อมันเป็นเพราะมันอาย เจ้าหมูตอบว่า ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ที่มันอายก็เพราะเพราะเขาล้อมัน
“เอ็งลองดูเพื่อนๆ ของเอ็งสิ” เจ้าคณะสุกรกล่าว “พวกมันก็มีขนสั้นๆ แข็งๆ ขึ้นหร็อมแหร็มเหมือนเอ็ง แต่ไม่เห็นมีใครล้อพวกมันเลย เอ็งรู้มั้ยว่าเพราะอะไร? ก็เพราะเพื่อนๆ ของเอ็งเค้าไม่อายน่ะสิ”
เจ้าหมูลองเดินไปรอบๆ ฟาร์ม เมื่อมันผ่านพวกหมา แมว และไก่ มันเชิดหน้าขึ้นและกระดิกหูไปมา สัตว์เหล่านั้นล้อมันเหมือนเช่นเคย แต่คราวนี้เจ้าหมูหันหน้าไปยิ้มให้พวกมัน พวกแม่ไก่เข้าไปใกล้และจิกมันเพื่อยั่วให้มันโกรธ แต่มันกลับหัวเราะและบอกว่าจั๊กจี้
หลังจากนั้นไม่นาน หมา แมว และไก่ก็เลิกสนใจมัน สัตว์เหล่านั้นรู้สึกไม่สนุกที่หมูไม่โกรธแต่กลับหัวเราะ
ผู้แต่ง: Luigi Malerba
ชื่อเรื่อง: Storiette e Storiette tascabili
ผู้แปล: Nungning
ความเห็นล่าสุด