รักอุ๊บอิ๊บ

โดย ยางมะตอยสีชมพู

รักอุ๊บอิ๊บ

.

ฉันไม่คิดเลยว่า วันนี้จะมาถึงวันที่เธอเข้ามาบอกว่ารักฉัน…

คุณรู้ไหม ท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ของคุณตอนนั้นน่ารักมาก และฉันก็ตอบตกลงคุณอย่างง่ายดาย

เราทั้งสองเริ่มต้นใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน และช่วยกันวางรากฐานสร้างครอบครัวของเราขึ้นมาอย่างมั่นคง

แต่แล้ววันหนึ่ง คุณก็เปลี่ยนไป…

…………………………………………………………………………..

ผมไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

จากเมื่อก่อนผมเป็นหัวหน้าครอบครัว ผมจะทำอะไรคุณก็เห็นดีเห็นงามไปหมด

ไม่ว่าผมจะทำอะไร ผมก็ดูดีเสมอในสายตาคุณ

แล้วเป็นไงล่ะ ตอนนี้คุณมีหน้าที่ชี้นิ้วสั่งผมอย่างเดียว

จะไปเที่ยวไหนกับเพื่อน คุณก็ห้ามไม่ให้ไป

วันไหนกลับบ้านดึกคุณก็ไล่ให้ไปนอนข้างนอก

วันๆ ก็เอาแต่ชอปปิ้งๆๆๆ อยากได้นู่นอยากได้นี่

พอผมไม่ให้คุณก็ร้องไห้ฟูมฟาย หาผมไม่รักบ้างล่ะ ทุบตีผม ข่วนผมบ้างล่ะ

ผมล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้

…………………………………………………………………………..

ฉันหรือใครกันที่เปลี่ยน แรกๆ คุณก็ดีอยู่หรอก แต่พอนานเข้าคุณก็บอกกับฉัน

ว่าคุณอยากจะเข้าสังคม ไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง

ฉันก็ไม่ได้ห้ามคุณเสียหน่อย แต่คุณมันประเภทได้คืบจะเอาศอก

ได้หนึ่ง

ก็จะเอาสอง

พอได้สองก็จะเอาสาม

พอฉันให้คุณถึงสาม ก็จะเอาสี่เอาห้า

คุณไม่คิดว่ามันมากเกินไปหน่อยเหรอ…

คุณรู้ไหมว่าฉันทั้งเหงา และน้อยใจ

คุณรู้ไหมว่าเรากำลังจะมีลูก…

คุณไม่เคยถามไม่เคยรู้อะไรบ้างเลย ว่าทำไมฉันถึงได้เปลี่ยนไป

อะไรนะ…คุณกำลังจะมีลูกเหรอ ทำไมคุณถึงไม่ยอมบอกผมละ

คุณไม่เคยอยู่ให้ฉันบอกคุณเลย คุณไม่แม้แต่ที่จะใส่ใจฉันซักนิด ไม่มีเลย

ถ้อยคำที่ผมจะบอกคุณได้ในตอนนี้นั้น ก็คือคำนี้…ผมเสียใจจริงๆ ผมไม่น่าเข้าใจคุณผิดเลย

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…ฉันก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน ที่เอาแต่ใจตัวเอง และใช้อารมณ์มากไปหน่อย

“เรากลับมารักกันเหมือนเดิมนะ”

แล้วเราจะเดินเคียงข้างกันตลอดไป

.

.

.

.

.

ผมสัญญาว่าผมจะกลับบ้านแต่หัววัน

สังสรรค์กับเพื่อนฝูงให้น้อยลง และไม่นอกใจคุณ 

.

.

.

.

.

ฉันก็จะสัญญาว่าจะเป็นแม่บ้านที่ดี

ของคุณและลูก แล้วก็เลิกใช้เงินฟุ่มเฟือยค่ะ