ฤดูร้อน

หลังม่านลมและฝุ่นดิน

ฤดูร้อน

.

“เดือนหก ฝนตกพรำ ๆ”

กลางเดือนพฤษภาคม เดือนที่ห้าของปี อีกครึ่งหนึ่งก็เข้าเดือนหก

ปีนี้ฝนมาเร็วและแรง  แรงเร็วด้วยลม แรงเร็วด้วยฟ้า  มาอย่างพายุ—ฤดูร้อน

ยังจำได้เมื่อปลายเดือนหนึ่งอีกทั้งเดือนสองอากาศหนาว-เย็นนาน  ทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่หนาวเหน็บเท่า  เป็นปรากฏการณ์หนาวที่รู้สึกหนาว ๆ ในรอบกว่ายี่สิบปี  ความจริงที่ว่าในรอบยี่สิบปีที่พาดผ่าน หนาวจะหมดไปเพียงในปลายปี  หลังจากนั้นร้อนก็มาเยือนอย่างรวดเร็ว

ปีถึงสองปีที่ผ่าน ผมสังเกตว่าฝนในลมร้อนทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น  กับในเมืองหลวงที่พำนักยามฝนตั้งเค้าลมแรงกระโชก ฟ้าคำรามครืนคราง  บางครั้งกัมปนาทสะเทือนพื้นพสุธา ขนาดที่ว่าสัญญาณกันขโมยรถยนต์กรีดร้องแว้ด ๆ ระงมวี้ด ๆ

เมื่อสายฝนโปรยเป็นหนัก เหมือนคนเทน้ำซักผ้าโครมลงมาจากชั้นสี่ชั้นห้า แทงผิวเนื้อเป็นสาย  เสียงกระทบดังเปรี๊ย ๆ เหมือนถูกตบ  โครม ๆ ๆ  เปรี้ยง ๆ ๆ

ไม่นานก็อ่อนแรง

ถึงปีนี้ พายุ (ฤดูร้อน) แรง เร็ว และสร้างความหวั่นวิตก  ไม่น่าอภิรมย์นั่งมอง “สายฝน” เหมือนเมื่อวันวาน

พายุสร้างความเสียแก่บ้านเรือน สร้างความตระหนกอกสั่นขวัญกระเจิดกระเจิง

ขณะเดียวกัน พายุการเมืองยิ่งวันยิ่งแรง  บางขณะเงียบสงัด แต่เพียงเพื่อรอวันเวลานาทีโหมกระหน่ำ สาดใส่ฟากฝั่งตรงข้าม

มันไม่ได้ข้ามหัวผมหรือใครอื่น  ใช่, หากเพียงมันข้าม…  

ทว่าไม่

 

 

นานาประเทศโลกยังผจญพายุเศรษฐกิจ  กรรมซัดด้วยไวรัสไข้หวัดใหญ่ 2009

ถึงเวลาต้องปกป้องกันตัวเอง

ใช่, ผมหรือใครไม่อาจเรียกร้องความปกป้องจากใคร

ทว่าบางที สักวัน ผมหรือใครอาจต้องร้องเรียก

เมื่อถึงเวลา, เมื่อเวลานั้นมาถึง ·

 

ด้วยมิตรภาพ.

.

.