กัด!

ปลิวไปตาม‘รมณ์ โดย ปรัชญา พงษ์พานิช

กัด!

ก่อนกัด…

ฝุ่นสีแดงจากดินลูกรังฟุ้งตลบ  เสียงคำรามขู่กรรโชกดังขรม  ผสานเสียงครวญครางจากความเจ็บปวด

หมาสาวพันทางยืนนิ่งบนสี่ขา หางชี้ตั้งขึ้นฟ้า พยายามเพ่งสายตาฝ่าฝุ่นสีแดงที่ฟุ้งตลบ

ฝุ่นสีแดงยังคงฟุ้งตลบ ภาพภายในยังคงเลือนราง  หมาสาวยังคงพยายามเพ่งสายตาฝ่าม่านฝุ่นสีแดงที่ฟุ้งตลบ  

 

มันผ่านมาราวสิบห้านาทีแล้ว  หลังจากที่หมาสองตัวในม่านฝุ่นสีแดงเกี้ยวพาราสี และพยายามขึ้นคร่อมบนตัวมัน ทั้งที่มันพยายามบ่ายบั้นท้ายหนี  แต่ทว่าความพยายามที่จะผสมพันธุ์ของทั้งสองตัวมีมากเกินที่มันจะทัดทาน สุดท้ายมันจำใจที่จะต้องเลือก  เลือกที่จะผสมพันธุ์กับตัวใดตัวหนึ่ง  ทางซ้ายคือหมาแดง ทางขวาคือหมาเหลือง 

มันพินิจพิจารณาถึงหลักเกณฑ์ในการตัดสินใจ 

ตัวหนึ่งก็มีจิตวิทยาดีเลิศ เล้าโลมจนมันอารมณ์เตลิด

อีกตัว ก็เป็นสุภาพบุรุษ นิ่มนวล  คงจะไม่ทำให้มันบาดเจ็บ

มันจะเลือกตัวไหนดี

ไม่ว่าจะเลือกตัวไหน อีกตัวย่อมช้ำใจและเจ็บปวด

หรือจะยอมมันทั้งสองตัวดี ให้มันผลัดกันคร่อมขี่บนตัว และให้พวกมันทำภารกิจจนบรรลุเป้าหมาย พวกมันจะได้ไป ๆ กันเสียที

หมาสาวเหลียวซ้ายแลขวา กระดิกหางไปมา  หมาแดง หมาเหลือง ต่างกระดิกหางจนบั้นท้ายส่าย น้ำลายไหลยืดเป็นทางยาวหยดลงพื้นดินลูกรัง ราวกับเห็นกระดูกชิ้นใหญ่วางอยู่ตรงหน้า

หมาสาวกระดิกหางเดินตรงรี่เข้าหาหมาเหลือง  มันคิดว่าหมาเหลืองจะสุภาพอ่อนโยนต่อมัน และการผสมพันธุ์กับหมาเหลืองในครั้งนี้คงจะเกิดขึ้นและจบลงในเวลาอันรวดเร็ว สถานการณ์จะได้กลับคืนสู่สภาวะปรกติ ไม่มีเสียงขู่กระโชกระหว่างหมาเหลืองและหมาแดงให้รำคาญใจ 

 

 

ก่อนหน้า >> ก่อนกัด

ภายในลังกระดาษด้านข้างติดตราเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง มีลูกหมาสองตัวนอนซบอิงแอบให้ไออุ่นซึ่งกันและกัน  มีใครบางคนนำมันทั้งสองตัวใส่ลังกระดาษแล้วเอามาวางทิ้งไว้ในบริเวณวัด และบังเอิญมีใครอีกคนหนึ่งมาพบเข้า  ใครคนนั้นก้มลงมองลูกหมาสองตัวในลังกระดาษด้วยความเมตตาสงสาร จึงหอบเอาลังกระดาษบรรจุลูกหมาสองตัวนั้นกลับบ้านมาด้วย

ลูกหมาทั้งสองจึงเติบโตขึ้นมาในรั้วบ้านของใครบางคนนั้นเรื่อยมา 

ลูกหมาตัวหนึ่ง มีลักษณะขนเกรียนสีน้ำตาลอ่อน ปลายหางมีขนสีขาวขึ้นแซม  ใครคนนั้นตั้งชื่อให้มันว่า เจ้าเหลือง

ลูกหมาอีกตัว มีลักษณะขนเกรียนสีน้ำตาลเข้ม ที่ปลายเท้าทั้งสี่ข้างมีสีขาวคล้ายห่อหุ้มด้วยถุงเท้าสีขาวสะอาด  ใครคนนั้นจึงตั้งชื่อให้มันว่า เจ้าแดง 

 

ลูกหมาทั้งสองมีความรักความผูกพันกันอย่างสุดซึ้ง

พวกมันเติบโตมาในรั้วบ้านเดียวกัน อาหารมื้อแรกก็เป็นนมกล่องจากจานสังกะสีใบเดียวกัน  ยามค่ำคืนเวลาหลับนอนทั้งสองอิงแอบแนบใกล้ใต้เครื่องซักผ้าเครื่องเดียวกัน  เจ้านายก็มีเจ้านายคนเดียวกัน โดนลูบหัวและมอบความรักก็จากเจ้านายคนเดียวกัน  ลูกหมาทั้งสองมีแม่ตัวเดียวกัน เกิดจากท้องแม่ท้องเดียวกัน และถูกทิ้งลงลังกระดาษใบเดียวกัน

 

 

กัด

วันเวลาผันผ่าน หมาเหลือง หมาแดง เติบโตจนกลายเป็นหมาหนุ่มรุ่นกระทง  จากเคยมีอาณาเขตเดียวกัน ใช้ร่วมกิน ร่วมนอน ร่วมเล่นสนุกสนานในเขตรั้วบ้าน พวกมันเริ่มสร้างอาณาเขตส่วนตัวและหวงแหนอาณาเขตที่ตัวสร้างยิ่งชีพ  จากเคยได้รับอาหารจากจานเดียวกัน กลับต้องแยกจานกันกิน เพราะเจ้าของทนรำคาญไม่ไหวที่จะต้องเห็นพวกมันแย่งกันกิน  จากเคยร่วมกระดิกหางเลียเท้าเจ้านาย  กลับต้องแย่งกันขอความรักจากเจ้านาย  จากเคยปัสสาวะทับรอยกันได้ กลับกลายเป็นเรื่องทุกครั้งที่ปัสสาวะทับรอยกัน 

 

และในเวลาเย็นใกล้ค่ำวันหนึ่ง ที่ด้านนอกประตูรั้วบ้าน  มีหมาสาวโฉมสะคราญเยื้องย่างนวยนาดผ่านมา  หมาแดง หมาเหลืองต่างตะลึงพรึงเพริดในความงามของหมาสาว  มันหารู้ไม่ว่าสันดานดิบที่แฝงกายเร้นลึกในห้วงปรารถนากำลังถูกแรงทะยานอยากผลักดันให้ปะทุออกมาราวกับลาวาคลั่ง

พวกมันต่างส่งเสียงเห่าหอนโหยหวนเรียกร้องความสนใจจากหมาสาว  พวกมันไม่เคยรู้สึก ‘อยาก’ อะไรเท่านี้มาก่อน 

หมาสาวหยุดชะงักเหลียวมองหมาเหลือง หมาแดงอย่างแปลกใจ  ใช่ว่ามันจะไม่เคยพบพานพฤติกรรมกระเหี้ยนกระหือรือแบบนี้มาก่อน แต่มันไม่เคยเห็นหมาที่ไหนกระเหี้ยนกระหือรือได้มากมายเท่าหมาหนุ่มสองตัวนี้

หมาสาวรู้แน่แก่ใจ  ว่าหมาหนุ่มทั้งสองด้านในรั้วต้องการอะไรจากมัน แต่ทว่าแม้มันจะก้าวล่วงสู่วัยกำดัดพร้อมจะเจริญพันธุ์ มันก็ยังไม่มีอารมณ์ปรารถนาเรื่องอย่างว่า  ชีวิตที่ไม่มีผู้ใดมาข้องเกี่ยวกลับเป็นชีวิตที่สงบสุขจนมันไม่อาจตัดใจลาจาก

 

หมาเหลือง หมาแดง ต่างเฝ้าร่ำร้องโหยหวน  เล็บเท้าคู่หน้าตะเกียกตะกายรั้วไม้จนเป็นรอยเส้นนับไม่ถ้วน 

สุดท้ายเมื่อทนความรำคาญไม่ไหว เจ้านายของมันทั้งสองจึงต้องออกจากภายในบ้านเพื่อเปิดประตูรั้วให้แก่พวกมัน

ราวประตูสวรรค์เปิดอ้า พวกมันต่างรีบแก่งแย่งเบียดเสียดกันออกจากรูขุมนรก 

 

หมาสาวยืนนิ่งบนขาทั้งสี่ข้างปล่อยให้หมาแดง หมาเหลืองดอมดมอวัยวะสืบพันธุ์ เพื่อพวกมันทั้งสองจะได้รู้ว่าระดับฮอร์โมนในร่างกายของมันไม่ได้เกิดอาการ ‘อยาก’

ทว่า  หมาแดง หมาเหลือง ไม่ให้ความสนใจแม้แต่น้อย ต่างพยายามปีนขึ้นไปคร่อมบนตัวหมาสาว  เสียงขู่กรรโชกดังไม่ขาด แสยะปากแยกเขี้ยว แผงขนหลังตั้งชูชัน

หมาสาวเหลียวซ้ายแลขวา กระดิกหางไปมา  หมาแดง หมาเหลืองต่างกระดิกหางจนบั้นท้ายส่าย น้ำลายไหลยืดเป็นทางยาวหยดลงพื้นดินลูกรัง ราวกับเห็นกระดูกชิ้นใหญ่วางอยู่ตรงหน้า

หมาสาวกระดิกหางเดินตรงรี่เข้าหาหมาเหลือง มันคิดว่าหมาเหลืองจะสุภาพอ่อนโยนต่อมัน และการผสมพันธุ์กับหมาเหลืองในครั้งนี้คงจะเกิดขึ้นและจบลงในเวลาอันรวดเร็ว  สถานการณ์จะได้กลับคืนสู่สภาวะปรกติ  ไม่มีเสียงขู่กระโชกระหว่างหมาเหลืองและหมาแดงให้รำคาญใจ

 

ขณะที่อวัยวะสืบพันธุ์ของหมาเหลืองกำลังชำแรกผ่านเนื้อหนังของหมาสาว โดยไม่ทันได้ตั้งตัวหมาแดงก็กระโจนกัดเข้าที่คอหอยของหมาเหลืองจนจมเขี้ยว  หมาเหลืองหลุดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด 

ทั้งสองตัวแว้งเข้ากัดกันอุตลุดจนฝุ่นตลบ 

 

ฝุ่นสีแดงจากดินลูกรังฟุ้งตลบ  เสียงคำรามขู่กรรโชกดังขรมผสานเสียงครวญครางจากความเจ็บปวด 

หมาสาวพันทางยืนนิ่งบนสี่ขา หางชี้ตั้งขึ้นฟ้า  พยายามเพ่งสายตาฝ่าฝุ่นสีแดงที่ฟุ้งตลบ 

ฝุ่นสีแดงยังคงฟุ้งตลบ ภาพภายในยังคงเลือนราง  หมาสาวยังคงพยายามเพ่งสายตาฝ่าม่านฝุ่นสีแดงที่ฟุ้งตลบ 

 

 

หลังกัด

ม่านฝุ่นสีแดงจากดินลูกรังค่อย ๆ จางลง  ภาพภายในเริ่มปรากฏชัด  หมาสาวนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นดินลูกรัง  หมาแดง หมาเหลือง หายไปอย่างไร้ร่องรอย  หมาสาวรู้สึกเจ็บแสบตรงบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์

มันคิด 

‘มันไม่น่าก้าวเข้าไปในม่านฝุ่นสีแดงนั้นเลย  เพียงเพื่อจะเข้าไปยุติความขัดแย้งระหว่าง  หมาเหลือง กับ หมาแดง  แต่ในความชุลมุนมันกลับถูกชำเรา  จากหมาเหลือง หรือ หมาแดง  หรือมันทั้งสองตัว’ 

ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นปลาบมาราวระลอกคลื่นในฤดูมรสุม  หมาสาวพยายามชันกายให้ลุกยืนขึ้นบนขาทั้งสี่ข้างอีกครั้ง 

‘ไม่น่าเลย  ไม่น่าเลย’

มันคิด ×